A gdyby..

[tomass77]

A gdyby śmierć już miała podejść blisko

Na moment przerażenie schowa
Skrzydłem z popiołów szarym
Przywiedzie zapach drew palonych
Sosnowego ogniska.. 

 

Przysiądzie na pniu, zaświeci 
Nie mogiłą - a ciężarem życia 
Uśmiechnie się do śmierci
I umrze po raz trzeci 

[A-typowa-b]

@tomass77 no ja nie wiem czy tak sobie można kilka razy umierać, podobno koty maja 7 żyć (plotki tak mówią).

Wiersz ma coś w sobie, szczególnie pierwsza jego część. Pozdrawiam.

[tomass77]

@A-typowa-b chodzi o to że każdy człowiek ma własne subiektywne wyobrażenie śmierci. Jednak igra w swoim zyciu z tą prawdziwą śmiercią. Stąd uśmiech smierci realnej do subiektywnej. Jednak jak to się mówi do trzech razy sztuka.. Pozdrawiam 

[A-typowa-b]

@tomass77 W takim razie jeszcze bardziej mi się podoba. Pozdrawiam

[bona]

"I umrze po raz trzeci" - też mnie to zastanowiło i najprawdopodobniej coś zrobiłabym z tym, ogólnie fajnie się czyta .

Pozdrawiam!

[tomass77]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za komentarz. To jest najważniejszy wers tego wiersza.. 

[bona]

@tomass77 - to niech zostanie ;)

[tomass77]

@tomass77 pragnąłem w niej zawrzeć szatańską wyliczankę, przewrotność losu i nieuniknioność tego, że śmierć iluzoryczna wreszcie spotyka się z prawdziwą. Liczenie to chłód i abstrakcja. Pierwsza zwrotka jest jednak sielankowa, są zmysły zapach ogniska, kolory.. A więc jest życie. W drugiej w puencie nie ma już miejsca na nic. Bo śmierć to nicość niepojmowalna. Pozdrawiam.