Macho

[Leszczym]

 

 

Ach, straszna to sprawa, że nie byłem, nie jestem, ba nawet nigdy nie będę macho. Łzy ciekną za kołnierzyk. Żal uciska nierozwinięte i twarde serducho. Nie ja pierwszy i zapewne nie ostatni rozmijam się tutaj z powołaniem. Zresztą takie czasy.

 

Spięte prawdziwym nieszczęściem dziewczyny i kobiety ostatnio jakoś mniej wybaczają – a za to, że ja nie macho zapewne wpędzą mnie prędzej, czy później do grobu. Zabawną jest okoliczność, że najprawdopodobniej zje mnie tutaj tęsknota. Koń by się uśmiał.

 

Nawet wydawałoby się obojętne uczuciowo koleżanki spojrzenia nadziewają srogim dystansem.

 

Moi koledzy, widząc nieudaczne próby przełamania się i pójscia skądinąd słuszną drogą maczyzmu ubierają się w ironię z domieszką powątpiewania i politowania.

 

Natomiast moi rozgadani przyjaciele, z którymi rozmawiam o wszystkim, akurat w tym temacie zbywają mnie milczeniem i za cholerę nie wiem co owo milczenie oznacza.

 

Zapewne i oni poszliby tą drogą, ale w domu są żony i są dzieci. Trzeba dbać.

 

Kolegów na stanowiskach swędzą garnitury, szepcąc im na ucho co przystoi, a czego nie przystoi oraz co wypada, a czego nie wypada. Słowem najważniejsza jest przeto posada.

 

Sądzę, że niemalże każdy czytelnik, a nawet czytelniczka tego tekstu ma niezły ubaw, a ja przecież wcale nie żartuję.

 

Tylko Marcin spod siódemki śmieje się serdecznie. Traf chciał, że Marcin rzeczywiście jest macho. Jemu się nie odmawia. Najciekawsze jest jednak to, że żadna ona go jeszcze nie pozwała. Marcin nie pisze żadnych tekstów, bo i po co oraz bo nie ma czasu. Nie czyta prozy ani poezji, bo zajęty jest czytaniem w myślach. Wiecznie jest zajęty biedaczek. Nie, przepraszam, biedaczysko.

 

One dbają o Marcina spod siódemki żeby nikt go nie skrzywdził. Zresztą dbają do czasu aż sobie nagrabi.

 

Ja kibicuję Marcinowi spod siódemki żeby tylko nie poszedł siedzieć, inaczej mówiąc kiblować. Wielu z nich – tych macho – ostatnio usiadło. Damsko – męski świat jednak toczy się dalej, bo musi. Nie ma rady na układy.

 

Podsumowując – pamiętaj – zachowaj dystans!

 

 

PS. Tekst podyktowały mi kompleksy.

Edytowane 11 Stycznia 2022 przez Leszczym (wyświetl historię edycji)

[Magnus]

Coś jak proza z poezją. Nie jest to fragment czegoś, a szkoda. A może jest. Podoba się

[Leszczym]

@Magnus To są luźne myśli autora, który chciałby kiedyś być kimś innym, a za chiny nie może, nie umie, nie potrafi itd. No to sobie żartuje i fantazjuje oraz rzecz jasna ocenia:)

[Corleone 11]

Trudno zachować dystans do potrzeby poprawienia interpunkcji.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Znaki graficzne typu ":))" stosujemy w pisanej wymianie myśli z konkretną osobą  Nie w tekstach chyba dla szerszego kręgu czytelników.

Przeczytałem z ciekawością. 

 

Noworoczne pozdrowienia.

[Leszczym]

@Corleone 11 tutaj tutaj troszkę bym dyskutował. Przyznaję, że tutaj faktycznie chyba do wykreślenia, co zresztą uczynię. Nie jestem polonistą, a i wiersze i teksty bywają dla mnie obce, ale myślę sobie, że język się ustawicznie zmienia i dlatego również z takimi znakami można coś czasem zrobić sensownego. Nawet kiedyś próbowałem choć akurat mi to zupełnie nie wychodzi. Wszystkiego dobrego w Nowym Roku;))

[Leszczym]

@Bazyli jak zdrowie, szczęście i pracowitość pozwoli tekst oddam do redaktora ;))