Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

głowy dumnych drzew
korzą się na wietrze

wzory na boskiej materii
falują bławatnie
w pejzażach drumlinów
gdy oczy uśmiechnięte
w dłoniach trzymają
glinianą historię istnienia

słyszysz muzykę?
to serce w ciszy zabiło

pierwiastek życia zawirował
pokrył żwirem nagrobek
epitafium sielanką się stało
i z martwych powstałam
stałam się ziarenkiem piasku
piękno dostrzegłam w ziemi
ciebie ujrzałam
w sobie

Opublikowano

plusy za:
1) "głowy dumnych drzew
korzą się na wietrze"

2) "w dłoniach trzymają
glinianą historię"

3) "i z martwych powstałam
stałam się ziarenkiem piasku"

minusy za:
1) "to serce w ciszy zabiło" (proszę przeczytać wiersz bez tego wersu, da się zauważyć, że trochę zmieni sens, prawda?)

2) "piękno dostrzegłam w ziemi
ciebie ujrzałam
w sobie" (moim zdaniem trochę przeżyte)


Pozdrawiam

Opublikowano

Twoje pytanie było niestosowne. Jeśli ktoś czegoś nie rozumie, to chyba
tutaj można się spodziewać, że zapyta. Czy pytałem o coś? Nie wydaje mi się.
To chyba Ty czegoś nie rozumiesz, ale to kwestia zupełnie inna niż poezja.
Nie wściekam się tak szybko, więc nie pochlebiaj sobie, że możesz mnie
wyprowadzić z równowagi. Napisałem co czuję i to wszystko. NN

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Alicja_Wysocka   :) Dzięki, że zajrzałeś, pozdrawiam :)
    • @Berenika97 ... sztalugi  na molo rozłożył  malarz czasu  pomyślał  o maju    już chciał zacząć  spojrzał na ciebie  na morze  mina ...    dam więcej słońca  pomyślał    rzucił jeszcze  raz spojrzenie  uśmiechałaś się     tak będzie ok   zaczął malować jutro  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • @Alicja_Wysocka Uroczy !!
    • @wiedźma   a to nawet nie wiesz jak bardzo mi jest miło:)   dziękuję;)     @Lenore Grey   o matko:)   pięknie dziękuję;;)   bardzo serdecznie pozdrawiam ;)     @Berenika97   Nika.   bo ja nie mogę się Ciebie nachwalić za głębie i styl Twoich komentarzy:)   to teraz dorzucam jeszcze jeden element Twojej niezwykłości.   odwaga.   Ty jesteś odważna w komentarzach.   bez koniunkturalizmu i bez pruderii.   i za to też Cię bardzo cenię:)   pani Profesor:)   a w cywilu pani Doktor z karetki reanimacyjnej poetów;)   bądź szczęśliwa:)      
    • @Berenika97 - niezwykle plastyczna miniatura. Uderza tu ciekawy paradoks: choć zwykle z utęsknieniem czekamy na koniec kapryśnej aury, tutaj zmiana pogody brutalnie przerywa proces twórczy. Wiersz sugeruje ciekawą paralelę – wraz z deszczem spływa nie tylko szkic, ale i pewien poetycki mikroklimat. Wygląda na to, że niektóre obrazy mogą zostać dokończone tylko w konkretnym, szarym anturażu, a słońce, zamiast pomagać, kładzie kres tej ulotnej wizji. Jednak robiąc tylko jeden krok do tyłu, patrząc z niewielkiego dystansu, możemy dojść do wniosku, że jednak  kwietniowe niepogody były zbyt obfite i akwarela spłynęła właśnie przez to z kartki - razem z deszczem. Czyli, że słońce powinno być korzystne dla następnego dzieła.  Każe się ten tekst zastanowić nad  kolejnością zdarzeń - stykiem trwania przed czasem i po niewczasie, sekwencją przyczyn i skutków  oraz równoczesnością różnic.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...