Dresing kaput

[asher]

*

Śniegi puściły i wśród rzadkiej trawy najbardziej widoczne były psie kupy. Zaraz w parku pojawili się stęsknieni za słońcem spacerowicze. Z amatorów sportu pojawił się wielbiciel joggingu i kilku rowerzystów. Przemknął też zakapturzony „dresik” z pitbulem, ale nie widząc koleżków, odprowadził psa do domu.
W drewnianym domku na placu zabaw było jeszcze pusto. Walały się w nim tylko zgniecione wczoraj puszki, butelki po wódce i skrupulatnie dopalone resztki papierosów.
Przy studni z wodą oligoceńską przystanął starszy pan w burej jesionce i śmiesznie przekrzywionym berecie. Żując starczo własną szczękę, odstawił kulę, którą się podpierał. Pochylił się, by zaczerpnąć dłonią lodowatej wody płynącej prosto z ziemi, potem napełnił partyzancką menażkę. Mimo częściowego zniedołężnienia, trzymał się sztywno jak wojskowy.
Niespiesznie ruszył pokrytą resztkami brudnego śniegu alejką w stronę placu zabaw. Ustąpił miejsca trzem drągalom w kapturach. Szli swoim „defiladowym” krokiem, z rozstawionymi szeroko nogami i bujając się na boki. Jak urki w stalinowskim kryminale – mruknął i splunął pod nogi.
Przysiadł na ławeczce, rozglądając się po okolicy. Za płotem, po asfaltowym boisku biegali za piłką gimnazjaliści. Szło im całkiem nieźle. Byli zadziorni, walczyli. Zacisnął zęby i otarł natrętną łzę. Wyjął z jednej kieszeni jesionki szalik Wisły, a z drugiej machorkę z bibułką. Zarzucił szalik na ramiona i zajął się robieniem skręta. Ćmił, czekając co się wydarzy.
Z początku obchodzili go łukiem, przyglądali się i znikali. Jeden odważył się mruknąć:
- Dziadek, życie ci niemiłe?
Bliżej wieczoru ubywało matek z wózkami, dzieci i osób starszych, przybywało zakapiorów. Zaczekał aż zbierze się spora gromada. Wtedy zaśpiewał:
- Wisła to jest potęga...
Wygląd miał lichy, lecz głos nadal donośny i czysty.
- Wisła – Wisła, e e!!!
W końcu nie wytrzymali. Podeszli w kilkunastu. W rękach trzymali jakieś pręty, lewarki, klucze francuskie, łańcuchy. Jeden przyniósł siekierę. Zdążyli nawet dla kurażu kupić alkohol, który teraz popijali. Jezu, co za mordy – mruknął pod nosem i śpiewał dalej.
- Bysior, czy cię pogięło?! – odezwał się któryś z tyłu – Na jakiegoś dziadka pół osiedla wołasz.
Bysior poczerwieniał na kanciastej gębie.
- A jak to prowokacja?
Rozejrzeli się. Krzaki nie miały jeszcze listowia, więc wróg nie mógł się nigdzie ukryć.
- Dziadek, przetrącimy ci kulasy i będziesz się czołgał do domu – powiedział inny.
Starszy pan spokojnie patrzył im w oczy.
- Dzieci umiecie bić, to i starszego człowieka dacie radę – wycedził – W lesie pod obstrzałem sralibyście na miękko.
Popatrzyli po sobie i zaczęli kląć szpetnie nad swoją bezradnością. Zaśmiał się, kręcąc siwą głową.
- Nawet Ruscy, nawet Szkopy umieli pięknie kląć. Wam gówno sączy się między zębami.
Któryś wziął zamach kijem, ale zaraz go opuścił.
- Nie mogę. Może mu z piąchy przyjebać?
- Na buty go! – krzyknęli z tyłu.
Bysior zrobił krok do przodu.
- Basta! Oddaj szalik i spadaj do domu. Ostatnie ostrzeżenie.
- Wisła – Wisła, e e!!!
- Tylko Pasy, Cra-co-via!!! – krzyknął któryś, wywołując powszechną wesołość, że wdaje się w przekrzykiwania.
- Skilimować dziada!
- Nie da rady. Ludzie są w oknach.
Obejrzeli się. Z każdego okna, z każdego balkonu ktoś przyglądał się tej scenie w milczeniu. Bysior łyknął piwa, zgniótł puszkę i cisnął ją za siebie.
- Szalik, raz!
Doskoczył do siedzącego i szarpnął znienawidzony przedmiot. Rozległ się huk. Bysior padł na plecy, w jego ustach natychmiast pojawiła się krew. Starszy pan wstał bez pomocy kuli. Zza rozpiętej jesionki widać było zdjęcie kilkunastoletniego chłopca, które przywiązał tasiemką do szyi. Znów nacisnął spust, powalając następnych. W gromadzie byli łatwym celem.
- Łukasz Poręba!
Walił do uciekających niedobitków, jakby był na strzelinicy.
- Lat szesnaście!
Zmienił magazynek, lecz nie miał już do kogo mierzyć. Komu się udało, zbiegł, reszta wiła się po ziemi lub leżała nieruchomo.
- Wracał z meczu! – dokończył i usiadł z powrotem.
Kobiety w oknach zaczęły lamentować. Mężczyźni krzyczeli, nie żałując przekleństw. Nie słuchał tego. Głaskał czule broń, mrucząc pod nosem:
- Niemiecka robota. Gwarancja na trzydzieści lat, a tu minęło sześćdziesiąt i wciąż działa.
Wyjął machorkę i zrobił jeszcze jednego skręta. W oddali zawyły syreny.

[Jay Jay Kapuściński]

temat bardzo smutny, ale świetne opowiadanie, dające do myślenia,
teraz kibicowanie rzeczywiście przerodziło się w coś ślepego, nie mającego nic wspólnego ze sportem, przykro się robi gdy giną kolejni młodzi ludzie.

[Freney]

Nieco pokrewienstwa z Marcholtem, za ktora to koligacje - podejrzewam - nie obrazisz sie. Nieco zaangazowania tez chyba? (ale tylko kapke). Zaangazowania nie lubie, podobnie jak hasla "daje do myslenia", ale to pewnie tylko z wrodzonej przekory, zwlaszcza ze wyglada to na zupelna racje...

Technicznie bez zarzutow, bluzgi nie raza, bo potrzebne. Co ja sie tu zreszta bede produkowal ;)

[Barbara_Pięta]

Heh, niesamowity tytuł, nie mówiąc już o reszcie. Pozdro/B. :-))

[natalia]

toś mnie zaskoczył Jacku...

[Anna Romanek]

zrobiło wrażenie
Pozdr/Ania

[asher]

Dzięki piękne. Nie lubię angażów, ale jakoś tak mi kaptury w krew zalazły, bo pobiły pod moim oknem starsze pokolenie :))0

Aha, ja wiedziałem, że jak się Freney pojawi, to będzie o Marchołcie. Nic to. Takiego superdziadka nie wymyślił :)

[Freney]

Unizenie przepraszam za natretne szufladkowanie ;) mysle, ze to nie obrazliwe pokrewienstwo :) a superdziadka nie wymyslil, chyba ze po prostu nie pokazal ;)

[asher]

Żartowałem :0.

Nata, czemu Cię zaskoczyłem? Niemiło pewnie, ale cóż - temat był natrętny...

[natalia]

piszesz różne rzeczy, są pewne kręgi tematyczne po krótych lubisz chadzać, niektóre opowiadania wychodzą poza owe kręgi, dresing kaput wyjątkowo wybił się, przynajmniej w moim odczuciu, reszta (poza tematem) opowiadania oczywiście na poziomie, czyli czyściutko, bez potknięć, spawnie i przyjemnie prowadzone :)

[Leszek_Dentman]

Mnie też zaskoczyłeś, lecz to zaskoczenie ma zupełnie inne źródło. Dotychczas, w swoich opowiadaniach okazywałeś się na ogół biernym obserwatorem, tu zaś, ewidentnie angażujesz się w akcję i zajmujesz określone stanowisko.
Tekst jak zwykle ponadprzeciętny.

[asher]

A bo jakoś tak za dużo kaprutów ostatnio łazi, znowu pobili dzieciaka rurką od gazu. Jest w śpiączce, nie wiadomo co będzie. Kraków przoduje w tym procederze, niestety...