Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Słońce już zaszło…  Nastał chłód przejmującej ciszy…

 

Nieruchome, nagie drzewa…

 

Pod stopami ―

szelest

― uschniętych liści…

 

… przywitałaś mnie smutkiem, mamo…

 

Pustka, całkowite

opuszczenie…

 

Ściskający serce mrok

― listopadowej samotności…

 

Zapalałem na twoim grobie lampkę pośród tłumu umarłych o zapadniętych oczach…

 

… nieprawda,

oni ―

nie umarli,

im tylko

― zaparło dech…

 

(ukazała mi się na chwilę bezkresna,

śnieżna biel

bez jakichkolwiek  śladów… )

 

Kiedy odchodziłem,

płomień drgnął,

jakby tchnięty niewyczuwalnym powiewem…

 

Wiem, że dałaś mi znak, ponieważ inne były niewzruszone…

 

Drżał ―

tylko

― twój…

 

… jedynie ― twój…

 

(Włodzimierz Zastawniak, 2021-11-17

 

 

 

 

Edytowane przez Arsis (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Wiem, o czym piszesz. Odpowiem Ci wierszem, który kiedyś napisałam. :)

 

Puszczanie świetlików

 

Zazdroszczę ci tamtego świata
na wyciągnięcie nieobecnej ręki
wierzę że jest jasno
że najdrobniejszy listek drży w radosnym blasku wiecznego poranka
a śpiew ptaków niesie się lepiej i dalej niż tu

wyobrażam sobie jak siedzisz na spróchniałym pniu
i słuchasz szumiących w nieskończoność
drzew
wdzięcznie kołysanych jakimś innym wiatrem
i że panuje tam spokój
wypełniony treścią teraźniejszej chwili

wyobrażam sobie jak podnosisz do oczu lornetkę
jak spoglądasz w kierunku drogi
chwytasz w palce modlitwy i myśli
oglądasz je i wypuszczasz
jak małe świetliki

a po tej stronie
dziwna rzecz
porusza się łagodnie płomień świecy

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Duilla Pewien lunatyk spod Głogowa na noc pod łóżkiem wciąż się chował, więc w nocy po Głogowie, chodzi z łóżkiem na głowie, a w łóżku wściekła białogłowa.
    • @Andrzej_Wojnowski Piszesz:    Że wystarczy przy jednej kobiecie Umieć zostać I przy niej trwa.   Nie chodzi o jedną, chodzi o tę jedną. Spotkanie takiej jest rzadkością, a do tego ty miałbyś dla niej tym jedynym, a te dwa warunki łącznie rzadko się zdarzają. Pozdrawiam. 
    • @Andrzej_Wojnowskizapędziłem się, Ok. Nie jestem w stanie nic poradzić. Osobiście staram się mieć jak najmniej trosk. Pozdrawiam.
    • @lavlla nisu   Bardzo dziękuję!  To Ministerstwo ... to niestety nie jest mój pomysł. To nazwa antykwariatu w Krakowie - tam spotkałam się z wierszami Emily Dickinson. Ale rzeczywiście , można tam spotkać również wszystkie "odcienie" białych kruków. :)  Serdecznie pozdrawiam. :)  @Poet Ka   Bardzo dziękuję! :)))  @wiedźma   Bardzo dziękuję!  Tak, to o tym wierszu. Dziękuję za to, że przypomniałaś mi tę historię z Emily. :))) Serdecznie pozdrawiam. :)  @Marek.zak1

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Znam i bardzo je lubię! Wypływają prosto z życia, wspomnień i są niesamowite. Ta historia z Jerozolimy jest bardzo intrygująca, wzbudza sporo refleksji.  Dziękuję, że podzieliłeś się nią.  Serdecznie pozdrawiam. :)  @Rafael Marius @MIROSŁAW C.   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • @Berenika97Z popiołu jesteś w popiół obrócisz. Zaczynać, gdy wszystko się kończy? Tylko dla kogoś, kto feniksem chce widzieć, bądź moją muzą. I się odrodzę i po stokroć zginę :)))
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...