Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

I takiej prostej linii życzę, a może przyjęcia szarpanej. 

 

Ciekawe spojrzenie na sztafetę pokoleń. 

 

Pozdrawiam. 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

No co Ty, nie sprawiasz przykrości :) W końcu świadomie (przynajmniej na razie ;)) wklejam określone treści. 

Bardzo dobrze odczytałeś, szarpanina. Choć fizyczne też się zdarzają (ale to częściej u mężczyzn, chyba :)) to u kobiet szarpaniny emocjonalne (od słodkości do złości ...) potrafią uprzykrzyć życie :(

Zdrówka też

 

 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

W sedno trafisz Dagmarko, jesteś niezwykle empatyczna i rozumiejąca. 

Dziękuję 

Iwonka pełna zalet

 

 

 

 

:) Dzięki. Oczywiście, przyjąć trzeba, tylko wówczas można to zneutralizować, osiągnąć punkt równowagi i wyjść na prostą. Inaczej będzie szarpać bez końca... Ale... łatwo powiedzieć ;) trudniej zapanować nad emocjami, gdy szarpią jak dziki koń ;)

Również pozdrawiam 

 

 

 

 

@A-typowa-b @huzarc @Norbert

Podziękowania :)

 

 

 

Opublikowano

Iwonka, wydaje mi się zbędne drugie.. bywała.. a nawet urwałabym.. dobra i..

a "zła", zasugeruję dać o wers niżej i wtedy reszta treści.

Niech jak najmniej linii szarpanych będzie w naszym życiu. Równowaga lepsza, zdecydowanie.

Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ciekawa propozycja, wykorzystam. Dzięki i również pozdrawiam :)

 

 

 

 

:)

ponoć nim się wyprostuje

trochę zygzakuje ;) 

Dzięki i również zdrówka 

 

 

 

 

:) Tak, właśnie tak.

Dzięki i również pozdrawiam:)

 

 

@Leszczym :) podziękowania

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   czytam   i mam wrazenie że  to wiersz o miejscu w którym spotykają się kandyńsky  i heraklit   abstrakcja nie jest tu   ucieczką od rzeczywislosci tylko próbą uchwycenia jej ukrytej geometrii   a przypadek okazuje się równie konsekwentny jak schemat  .   najbardziej zostaje we mnie ta myśl że   zdziwienie nie przychodzi z zewnatrz bo  ono dojrzewa w samym porządku świata zanim ktokolwiek zdąży   je nazwać     niezwykle ciekawy wiersz   zagęszczony:)   i to jest świetne:)        
    • @viola arvensis Wiersz poruszający bicie serca. Odnoszę wrażenie, że ten wiersz jest o Tobie. Moja Świętej pamięci Matula była właśnie taką kobietą. Wierzę, że jeśli jest takie miejsce dla dobrych ludzi - niebo, raj, to ona właśnie tam przebywa. :)
    • @Gosława Reni wyszło !! Ty powinnaś mieć średnią krajową za 2 takie wiersze w miesiącu. Serio. Aż miło choć smutno znów przeczytać !!
    • w czarnej bieli utykam czerwony jedwab  który jak barwa ochronna emocji  dodaje życiu kontrastu szaleństwa  a co jest bardziej czerwone od lodu  jej serca zaklętego w tu i teraz  ja jak biały rycerz z harmoniom  świata zasad bezzasadnych  krzyżuje miecz na kapiszony  Słowa milczącego  gdzie stado tam racja  oddalony nie będę kopytami języków  co ślina na język przyniesie  pocałunkiem skazany na śmieszność w pudełko spakowany z napisem Love czerwona wstążka związku  nie stłamsi mnie w ramionach  ucieczki poza zasady  i fasady przyzwoitość  bedącą fatamorganami dla jednych  dla innych olimpem boskim  nietykalnym echem stygmatyzacji  pożytecznych koni trojańskich  pomiędzy kielichem prawa  a ltiteratkmi na prowincji  podczas wakacji prawnych  ułaskawienia dla moje głupoty  gumka ostra jak stalówka  wydrze w atramencie  tatuaż jedwabny w kolorze  jej oczu a światło żarówki  spali powietrze którym  oddycha życie będące  oddechem boga który śpi gdy psalmy śpiewają i gdy szukający umartwiają Świat  strachem przed jego  wiecznym potępieniem  dla innych  Boga  istota za to się budzi gdy skrajne emocje  tych  którzy dotykają życia  a każdy dotyk jest jak jedwab czerwony  ukryty pod treścią  czerni nocy gdy  słońce swieci nie po drodze  ale znika w świadomości  patrzącego na siebie  tak to ja chce tego  i tego  schowam czerwony jedwab  człowieczeństwa  pod czarny atrament  natury mroku  niezbędnej dla wiary       
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Charismafilos Raczej nie w pełni poznaną, na ten przykład głębiny oceanów. Oglądałem niedawno wideo na ten temat. Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...