Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
Odgryzam głowy Marsom i Wenusom - słuchając zwierzeń kobiety, której w życiu nie spotkało nic ... poza łagodnym szczęściem
 
I nagle skrzek - niemalowanego ptaka
Po drugiej stronie płotu - żaden rycerz!
Inna prząśnica opowiada o tym, jak ją zabiło życie - dokładnie w połowie drogi
Też jestem zmarła: nijaka. 

Czasem to los jest dłużnikiem i miga się, ale - spłaci.
Dom z łez - gdzie budować?
Jaki fundament ...
Da ci?

Wolisz być śledziem czy półnutą?
Kornikiem czy marcepanem?
Jak masz czas - przeżyj życie!
Ja chętnie popatrzę, zostanę ...
Może na całą wieczność ... - wiadomo: nie istnieje. 
Tak, jak pustynia prawdy, jak złudne "coś się dzieje" 

Czytam siebie na wietrze.
Okładka bez spisu treści
Miękka oprawa
Przeżyć, skrajnie niewieścich... 
I domykają świat. 
Bezpieczną fortecę ze złudnych okien
Co kilka metrów iluzjon i bóstwa patrzą złym okiem

Krzyże na wielu twarzach, niektóre - zakazy postoju
Nie wtrącam się,
zbyt mało śpię - służka na ziarnku księżyca
Pierwszy skowronek, słoń i ważka ...
Człowiek ...
Pomylił drzwi i ciągle ... popełnia nowe życia! 
 
Będziesz łaskawy ... otworzyć? 



   
 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @FaLcorN   Jest w tym wierszu rytm, który naprawdę unosi - te powtórzenia "czy popłyniesz ze mną" działają jak refren piosenki, której jeszcze nie słyszałeś, a już znasz na pamięć. I te obrazy -wir aorty, sedno pod powieką - są jednocześnie bardzo cielesne i bardzo ulotne. Naprawdę pięknie napisane.
    • @Alicja_Wysocka   Bajeczny wiersz.  To ostatnie pytanie siedzi mi w głowie. "Czemu wyrosły sukienki, a ja nie potrafię z bajek" ?     Piszesz tak, że słowa same układają się w obrazy - proza w rytm się zmienia płynnie, rymy wracają jak fazy.
    • Dekonstrukcja    Nie jest dobrze samemu tylko być człowiekiem. Tylko samemu nie jest dobrze być człowiekiem. Dobrze nie jest być tylko samemu człowiekiem. Człowiekiem tylko samemu nie jest dobrze być. Człowiekiem być nie jest dobrze  tylko samemu.   Człowiekiem człowiekiem człowiekiem Nie nie nie nie nie nie nie nie nie nie Dobrze dobrze dobrze dobrze dobrze Jest jest jest jest jest jest jest jest jest Samemu samemu samemu samemu Tylko tylko tylko tylko tylko tylko tylko Być być być być być być być być być    Człowiekiem Nie Dobrze Jest Samemu  Tylko Być. człowiekiem nie dobrze jest samemu tylko być.   Być. Samemu. Człowiekiem. Nie. Jest dobrze Tylko... Tylko... Jest dobrze Nie. Człowiekiem. Samemu. Być.   Być człowiekiem jest dobrze, tylko nie samemu samemu samemu   Więc dlaczego nie chcemy być ludźmi?  
    • @KOBIETA różne są komentarze, ja się tego nie trzymam nigdy:) jego wiersze są fajne, jako jedyna prawie tutaj:)
    • @Myszolak   Jest w tym wierszu coś, co sprawia, że czyta się go powoli, jakby za szybko można było coś uronić. Te metafory - wazon, poduszka, stygnąca herbata są całą historią. Każda z nich mówi coś innego o tym, czym można być dla drugiego człowieka. I to napięcie między byciem blisko a byciem odrębnym - "oddech, który nie należy do mnie" - jest uchwycone tak precyzyjnie, tak prawdziwie. Naprawdę świetny tekst.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...