w proch nowomowy

[Koziorowska]

spłonęłam u wezgłowia

kolejnej kartki

zmieniłam w proch nowomowy

w który nikt się tutaj

nie obróci

 

zatrzaśnij na czas określony

wieko języka obudź się u progu

obok butelki mleka

przepełniona niewyremontowanym ciałem

prowadzonym na smyczy

przez ciężarne dźwięki syren

 

szukam siebie w almanachu

wybitnych nekrologów wciąż wierzę

w obolałe żyły gwiazdozbiorów

ohydnie wykorzystane nieba

których pod dostatek

 

jak świeca zgaszona

listopadowym westchnieniem Lucyfera

jak ciało ukryte by oszukać

przesądzoną dojrzałość

kłębię się na wierzchołkach

słupów telegraficznych

 

rozcinam na drobinki

czuły popyt jesiennych przemówień

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam serdecznie - twoje wiersze mnie onieśmielają są trudne

i nie zawsze umiem je skomentować - ale ty o tym wiesz 

znasz mój gust i mój styl - to dwa inne światy - 

Ale zawsze czytam i szukam w nich swojej racji 

i  twojej - ten wiersz też uważam za coś z innej pułki - 

No ale to tylko ja więc się nie przejmuj - 

                                                                       Pozdr. już wieczorowo - 

 

 

 

[Leszczym]

@Waldemar_Talar_Talar @Koziorowska mnie się wydaje, że wiersz jest właśnie wierszem z tej wyższej półki:))

[violetta]

Rozciągliwy wiersz:)