Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Szkło cierpienia


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Rano już cię nie było
zostawiłeś kartkę
na niej wspomnienia
łzami spisane pragnienia
jak za szklistym światłem
 
obietnica w lustrzanym odbiciu
została
chcę cię tam dostrzec
 
przecież odszedłem
za procentami
zostałem z niczym
 
 
To mój pierwszy wiersz, który gdziekolwiek zamieszczam.
Pewnie słaby, nigdy nie miałam odwagi się nimi podzielić.
 
 

 

Edytowane przez Natalka16 (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Natalka16 Odszedł za procentami, został z niczym - fajna gra znaczeniami. Jedyne, co bym zmienił w Twoim wierszu, to szyk w wersie "chcę tam cię dostrzec". Jakoś mi to nie brzmi, lepiej chyba byłoby: chcę cię tam dostrzec. Poza tą jedną pierdółką - bardzo fajny wiersz, dobry debiut! ;>

 

Opublikowano

@error_erros Poprawię, faktycznie, lepiej będzie. Podmiot liryczny to alkoholik, który coś sobie przypomina, ale jak za mgła. Szuka kobiety w lustrze, którą porzucił :) Pewnie idiotyczne.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Idiotyczne to jest takie gadanie. Więcej pewności siebie ;>

 

Pomyślałem o alkoholiku - oczywiście przez te procenty. Podoba mi się, że w wierszu przedstawiasz go jako człowieka, który miewa uczucia wobec innych ludzi, a nie już tylko wobec butelki.

  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

Podejmujesz ważne tematy: choroba alkoholowa,rozstanie.

Mimo kilku miejsc w których można ten tekst jeszcze doprcować:

 

np.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

czy powtarzajace się "Zostawiłeś" , "została" , "zostałem".  

 

to jego mocną stroną jest to, że jest żywy. Stawiasz czytelnika bardzo blisko, a to duża wartość. Żywy wiersz. 

 

Życzę Ci powodzenia w pisaniu. 

 

Pozdrawiam 

 

Pozdrawiam.  

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Mel666 ufff , w takim razie mi ulżyło. Nie chciałam Cię urazić. Wywołał u mnie takie właśnie myśli.  Cieszę się, że tak to odbierasz. Czekam na więcej !
    • @wiedźma właśnie chciałam żeby ten wiersz był niejednoznaczy i oniryczny i mam nadzieję, że mi się to udało. Dziękuję bardzo za komentarze...

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Berenika97 bardzo sie cieszę, źè Ci się podoba:)  
    • Straciłam czucie w swojej lewej dłoni, w lewej półkuli, gdzie neuroprzekaźniki się stykają, iskrzą, iskrzą się - na słomianym stosie się spalają, w lewej skroni, gdzie stare, wyblakłe fotografie pod dotknięciem ręki się rozpadają, w metalowej klatce zakopanej pod ziemią, gdzie nie dociera latarniane światło.   Co się właściwie stało? To nie moje ciało - kukiełka poruszana dwoma nitkami.   Drugoplanowa aktorka w sztuce nienapisanej własnymi rękoma.   Nie czuję bólu, nie czuję radości, ani ciepła, ani ognia, ani złości. Nie czuję nawet obojętności - rola statysty przypadła mi.   W prawej dłoni również czucie zanika, w prawej półkuli, gdzie magiczne sztuczki na cyrkowej arenie się wydarzają, w prawej skroni, gdzie z zardzewiałych doniczek płatki śniegu spadają, w prawej przestrzeni, gdzie w rodzinnym domu, nie ma już śnieżnobiałych poduszek.   Co się właściwie stało? Ktoś zamyka powieki. Kurtyna opada.   Za rogiem, zza tekturowej zasłony, wyszeptane moje imię. Pusta, delikatna skorupa na zewnątrz, wewnątrz wulkaniczna lawa - gęsta, zastygająca.   Kim jestem więc? Czy jestem iskrą, która rozpali ogień bez użycia zapałek? Czy jestem cieniem stojącym z boku, czekającym, aż zajdzie słońce, by w ogóle zniknąć? Czy jestem kimś, kto czeka na odkrycie?
    • @Gosława To dobre życzenie. Moja intuicja podpowiada mi ciekawy okres życia, twórczy, intensywny, a nawet... zasobny, tylko po co...  @Berenika97 Bardzo się wahałem. Jedna z Was mnie namówiła, ma podobnie smutne doświadczenie. Chciałbym, żebyście widzieli w tym wspomnieniu piękno bycia razem, do końca i dłużej.
    • @Starzec genialny błysk!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...