Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Obraz wiersz rzeźba

Waldemar_Talar_Talar
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Waldemar_Talar_Talar

Waldemar_Talar_Talar

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

jesień nie musi boleć

jej  wiatr bywa miły

las potrafi cieszyć

 

nie  musi  być  smutna

jej horyzont nie nudzi

jego barwy to życie

 

jesieni  się nie bójmy ona

chryzantemą i zniczem

budzi wspomnienia 

 

jesień to zacna pora ma

piękną kieckę umie

się tulić

 

jesień to  obraz wiersz

rzeźba oraz powieść 

to kawał życia

 

 

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
6
Waldemar_Talar_Talar

Waldemar_Talar_Talar

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam - cieszył mnie twój komentarz za który dziekuje.

                                                                                       Serdeczności ci życzę.

                                                           

Witam - dzieki za przeczytanie które cieszy - 

                                                                                Pozdr.

                                                                             

Witam - cieszy mnie że zajrzałaś - dziekuje za to serdecznie - 

                                                                                              Pozdr. radośnie.

Witam - cieszy mnie twój komentarz  - zacna ta jesień

               więc wypadało o tym wspomnieć - 

                                                                             Pozdr.serdecznie.

@iwonaroma -  pięknie dziękuje - 

1
  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Odpowiedz

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @FaLcorN   Jest w tym wierszu rytm, który naprawdę unosi - te powtórzenia "czy popłyniesz ze mną" działają jak refren piosenki, której jeszcze nie słyszałeś, a już znasz na pamięć. I te obrazy -wir aorty, sedno pod powieką - są jednocześnie bardzo cielesne i bardzo ulotne. Naprawdę pięknie napisane.
    • Berenika97
      zamiast

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka   Bajeczny wiersz.  To ostatnie pytanie siedzi mi w głowie. "Czemu wyrosły sukienki, a ja nie potrafię z bajek" ?     Piszesz tak, że słowa same układają się w obrazy - proza w rytm się zmienia płynnie, rymy wracają jak fazy.
    • Poet Ka
      Dekonstrukcja

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      Dekonstrukcja    Nie jest dobrze samemu tylko być człowiekiem. Tylko samemu nie jest dobrze być człowiekiem. Dobrze nie jest być tylko samemu człowiekiem. Człowiekiem tylko samemu nie jest dobrze być. Człowiekiem być nie jest dobrze  tylko samemu.   Człowiekiem człowiekiem człowiekiem Nie nie nie nie nie nie nie nie nie nie Dobrze dobrze dobrze dobrze dobrze Jest jest jest jest jest jest jest jest jest Samemu samemu samemu samemu Tylko tylko tylko tylko tylko tylko tylko Być być być być być być być być być    Człowiekiem Nie Dobrze Jest Samemu  Tylko Być. człowiekiem nie dobrze jest samemu tylko być.   Być. Samemu. Człowiekiem. Nie. Jest dobrze Tylko... Tylko... Jest dobrze Nie. Człowiekiem. Samemu. Być.   Być człowiekiem jest dobrze, tylko nie samemu samemu samemu   Więc dlaczego nie chcemy być ludźmi?  
    • violetta
      Właściwa wie

      Przez violetta · Opublikowano

      @KOBIETA różne są komentarze, ja się tego nie trzymam nigdy:) jego wiersze są fajne, jako jedyna prawie tutaj:)
    • Berenika97
      Zapomniana herbata

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Myszolak   Jest w tym wierszu coś, co sprawia, że czyta się go powoli, jakby za szybko można było coś uronić. Te metafory - wazon, poduszka, stygnąca herbata są całą historią. Każda z nich mówi coś innego o tym, czym można być dla drugiego człowieka. I to napięcie między byciem blisko a byciem odrębnym - "oddech, który nie należy do mnie" - jest uchwycone tak precyzyjnie, tak prawdziwie. Naprawdę świetny tekst.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...