dwubiegunowość

[joaxii]

rozwarstwiam się. zwłaszcza na końcach
jest mnie zbyt wiele. środek falisty jak surowiec wtórny
sztywny bo pewnych spraw nie należy przeginać
inne się łamią lub rozłażą. we wszystkich kierunkach
szarpią się i rwą wątki.

chłonę niskoprocentowe zabarwiacze rzeczywistości
nasiąkam jak bibuła i rozmazuję świat na zewnątrz
wnętrze lęgnie się w gniazdach zakazanych jabłek
pachnie cynamonem i wlecze się zmęczony bywalec
podrzędnego bezkresu

od samego początku zmierzam do końca. straszą tylko drzwi
bardziej bolesne od wejściowych. i po co się było pchać
by teraz zmieniać ciało w wytrych. gdy zadziała wyrzucasz go
wraz z metalicznym posmakiem całowanej klamki.

zaczęłam się podwójnie i tak się skończę. jedność
jest sprzeczna z naturą.

[Robert X]

Bardzo mi się spodobał.Nie jestem dobry w uzasadnianiu subiektywnych opinii jak widzisz,ale dla mnie jest ok.Pozdrawiam serdecznie(-:

[natalia]

Joanno świetnie! zabieram sobie, urzeka plastyczność użytych słów, a wniosek do zapamiętania! jedność jest sprzeczna z naturą, się nie obraź jak nie raz Cię zacytuję :)

[Robert X]

Nie no ja się powtarzam zdaje się,ale to jest naprawdę bardzo piękny i inteligentny wiersz.Pozdrawiam powtórnie(-:

[seweryna żuryńska]

Droga Joasiu
zabierasz wpodróż trudną i ciekawą
każdy wers, jak nowa powieść, nowy obraz
twoich wierszy nigdy nie można czytać jednym tchem
do nich trzeba usiąść i wchłaniać
początek zatańczyłaś na baletkach
druga zwrotka zapachnła Gałczyńskim, to z pewnośią przez ten cynamon
a w trzeciej nagle do głosu doszedł agnostyk
i tylko muzyki mi brakło
kapaniny nutek

pięknie piszesz
tak miło się rozmawia z twoimi myślami
ogromne dzięki
seweryna

[hewka]

Bardzo plastyczny:"zaczelam sie podwojnie
i tak sie skoncze", bardzo.
Pozdrawiam :)

[Natan Lemens]

Przegadane straszne brednie, do tego nawet nie płynne, tragiczne.


Pozdrawiam