Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

;)

 

 

 

 

Dokładnie. Do spokoju trzeba się dokopać przez wszystkie warstwy :) Dzięki.

 

 

 

 

 

:) no tak, gdyby myśleć tylko o ciele fizycznym. Ja dodałam jeszcze w tym wierszu emocjonalne i mentalne - chyba najbardziej nam znane, ale ponoć mamy ich siedem.

Również pozdrawiam 

 

 

 

 

:)))

Dzięki

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

 

 

 

:D super porównanie :) Mnie jeszcze kojarzy się Wańka Wstańka :) - też oddaje kondycję człowieczą ;). No i oczywiście porcelanowe laleczki oraz misie z naderwanym uszkiem ;)

Dzięki

 

 

 

@Anastazja Sokołowska @Radosław 

Podziękowania

 

Opublikowano

@iwonaroma Iwonko, zmienilaś środki wyrazu. Udałaś się ścieżką, którą często zmierza Radoslaw. Zrobiłaś to bardzo ładnie. To jest jeden z lepszych Twoich wierszy. To jest wiersz wiary. Wiary w siebie, przeznaczenie, drugiego człowieka. Wiary w Boga. Pozdrawiam. 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Bardzo dziękuję :) Również pozdrawiam

 

 

 

 

 

:D Nic w tym złego, w końcu od czegoś trzeba zacząć... to rozbieranie :)

 

 

 

 

 

:) Dziękuję

również uśmiecham :) i pozdrawiam

 

.

Opublikowano

'Mini" bardzo mi się podoba, szczególnie wiara w to, że tam ktoś jest...

Iwonka, jedno nie daje mi spokoju... dlaczego.. z ciał.. a nie, z ciała, wszak to peelka w I os. l.poj.

bo że ze zmysłów, ok, dalej również.

Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

:) ciał, ciał. Mamy mnóstwo myśli, wiele emocji, kilka zmysłów i trochę... ciał :) konkretnie siedem, ale tu wspomniałam trzy podstawowe, z których pewnie każdy dorosły człowiek zdaje sobie sprawę tj.fizyczne, emocjonalne i mentalne. 

Dzięki za serduszko i również pozdrawiam 

 

 

 

 

:) ;) nie należy dawać się rozbierać byle komu ;)

Dzieci i młodzież poza tym procesem rozbierania- to zasada. A dorosły tylko ten, który ma taki wewnętrzny imperatyw i jest na tyle silny, by nie wylądować w psychiatryku ;) I móc się znów ubrać, gdy jest taka potrzeba :)

Również zdrówka 

 

 

 

@Autsajderka  :) Dzięki

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • wszystko ciche wczytuje się  do pustej głowy gdy wiosną pączkują drzewa   z boskiej chmury białej i czystej  w długich cieniach  rzucanych na wieki wieków   zielone pojęcie  o czymś wyjątkowym  co dodaje    skrzydeł      
    • mijam rozkrzyczany znak: Chroń las przed pożarem. od razu – myśl: a jakby odwrócić znaczenie, bezceremonialnie wywinąć podszewką na wierzch? przed czym można ochronić pożar? przed tłumicami, wszelką statecznością, spokojem, mdłym biegiem dnia powszedniego. a co dałoby się ochronić pożarem? łe, zaraz przychodzą na myśl psychopatusy podkładające ogień w domu, byleby nie zostawić majątku byłej żonie, wierzycielom. a nie chodzi o tego typu zbydlęcenie. trzeba więc dopompować artyzmu! wchodzę do wnętrza. oto całe zło i, przede wszystkim, nieudolność, są zjadane, gorąca zgroza miele razem z powietrzem depresję  i chęci ucieczki. tę – aby coś przeżyć i ucieczkę w nieprzeżywanie. utlenia się i zmienia w popiół każdy mój zły czas, stwórca spuścił na głowę magiczną kulę, która stłukła się i wylał z niej Eden. stoję w kwiatkach i pokryty skrzydłami. jest ich za dużo, wyrastają nawet z nozdrzy. granit zastępuje lastryko. uśmiecham się jak przygłup.
    • @Maciej Szwengielski Skoro nawet ja o nim słyszałem, to musiał być ciekawym gościem. Ale z tym zabobonem, to mu nie wyszło ;) 
    • Link do piosenki poniżej (to kolejny utwór z cyklu "Echo")     Tysiąc ludzi tańczy w kręgu Damy w kolorowych sukniach Trzech grajków gra na lutniach Na podium, w półokręgu   W zamku złotym radość i muzyka Trwa bal, trwa wesele Ludzi tłum, kwiatów wiele Nikt zabawy nie unika   Gra muzyka, jest radośnie Błyszczą białe uśmiechy Tu żart rzucony dla uciechy Znów salę ktoś przebiegł skośnie   W tańcu podskakują lekko Dam stopy drobne, małe Deptane przez panów zuchwale Oczkiem ktoś mrugnie zdradziecko   Wszyscy wzrok w jedną parę A ta z miłością w siebie patrzy Gra muzyka na dwa, na trzy W radosnym płyną szale   Gra muzyka jest wesoło Podskakują, patrzą, tańczą Z pożądaniem swoim walczą Gdy taneczne zataczają koło   I jeden po drugim się uśmiecha Gdy żart znów ktoś zarzuci Pod nosem każdy nuci Za zamkiem muzyki echa   Gra melodia, gra muzyka Sen pojawia się i znika
    • @hollow man @Poet KaDziękuję Wam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...