Zgłoś

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A owszem. Dziękuję za wizytę.

@Berenika97   Narrator jest obecny w większości moich tekstów. Bohaterowie zazwyczaj są cieniami, nie mówią zbyt dużo – dlatego narrator jest niezbędny. Jest demiurgiem. Mam taki problem z dialogami, że wokół mnie i we mnie nie ma ludzi. Jest tylko Mistrz, ale z nią porozumiewam się w języku ptaków. Bardzo lubię ten tekst. Napisany na jednym oddechu, w przeciwieństwie do wierszy, których układanie przypomina mi rozwiązywanie krzyżówki. Chciałbym napisać wiersz prosto z serca, nie używając głowy – wiersz bijący w rytm serca. Słowami najprostszymi, nie popadając w banał. Może kiedyś się uda. Muszę się tylko otworzyć. Melancholia to zaborcza pani. Jej siostrą jest depresja. Nie polecam.  

Trzymałem tajemniczy amulet. Niepokoiłem się. „Medal” odwrócił się. Zadrżałem ! Zanim odczytałem znaki.      

@bazyl_prost   Jest w tym wierszu coś, co bardzo lubię - powaga myśli i jednocześnie dystans do tej powagi. "Morze absolutu to nie zupa" to jedno z tych zdań, przy których najpierw się  uśmiechnęłam, a potem  - właściwie,  właściwie dlaczego nie?   I ta końcówka o wiosłowaniu jest świetna! 

Lubię  Naprawdę zaciekawił mnie ten tekst a jeszcze bardziej zdjęcie  Przepiękna dziewczyna