****

[Ryszard Andrzej Opara]

maciejka pachnie i mięta
siedzę i patrzę na ciebie
ta noc jest niepojęta
a ty na czarnym niebie

czytasz proroctwa nasze
księżyc wyjrzał zza drzewa
i schował się za lasem
dusza Mozartem śpiewa


cudownie nuty tworzy
z górnym C jak skowronkiem
kiedy mi głowę położysz
owinę ją w srebrną łąkę


nawpinam złotych motyli
zaplotę serc płomienie
by nikt mi ciebie nie skradł
w topolę cię zamienię


będziesz strzelista stała
nad gryką i jęczmieniem
i będziesz ochraniała
me serce swoim cieniem

[Jego Alter Ego]

jeju,nastepny w ulubionych!
piszesz przecudnie romantyczne wiersze,przeniosłam się w zupełnie inne miejsce!
pozdrawiam wieczornie/martyna

[natalia]

a czemu tytuł taki skromny?
wiersz uroczy, to wpinanie motyli..... :) śliczne, ale pomysł zamienienia w topolę mnie napawa lekkim strachem, reszta bardzo przyjemna dla oka i ucha :)

[Jay Jay Kapuściński]

chciałbym kiedyś umieć coś takiego napisać...
pięknie,
pozdr./Jay

[Faramir]

Dlaczego brakuje jednego rymu ("motyli- nie skradł")?
Jest to naprawdę bardzo ciepłe, raczej ciepłe poprzez swoją prostotę. Opisuje Pan sytuacje takie idealne, że nie mogą nie być ciepłymi. To nie zarzut.
Pozdrawiam ciepło, Jędrzej