Winobluszczem

[jazzkółka]

 

w węźlastych splotach
pniesz się pragnieniem

wzdychając
przylgami wbliźniasz w mur
liście w rubinach prężąc jak głodne
dłonie
purpurą pełzną w dół

a wąsy
w pąsach
czepliwe bezwstydnie
schodzą z talii
do ud

tam
gęsta lepka
burgundem
dzika
rosnę

czerwono
winna

rozkwitam
znikam

i

 

znów

 

 

 

[violetta]

zatopić się:)

[Antoine W]

@opal pięknie. jak bym przy tym był.... i nie wiem. byłem?

[tetu]

Ależ wyszło erotycznie! i pomyśleć, że za wszystkim stoi winobluszcz;) 
Puenta pozostawiona w nienasyceniu jeszcze bardziej uruchamia wyobraźnię.

Fajnie tu. Serdeczności.

[Pan Ropuch]

@opal I tu się po wtóre zapomniałem... ktoś powie przesyt, zawróy głowy - a dla mnie i jeszcze kilku jest to jak zimny powiew w najgorętszy dzień roku czy promienie słońca gdy niebo zasnute ołowiem... 

i tu się po wtóre zapomniałem... 

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

[beta_b]

Piękne!