Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie patrzymy już myślami przez ściany
nie zrywamy do kosza obłoków
ogłuszeni biegniemy w przedawnienie
susząc wyblakłym słońcem odśnieżone głowy

doszczętnie wyciskając z ust krople
zdejmując z półek zakurzone zmysły
trwonimy wiersze pomiędzy słowami
zdrobniale przeklinając poezję

marnotrawne liście zmartwychwstały
zieleniąc zajęły ambony
my niegdyś małpy
-zwierzęta od tanich sensacji
pokornie wracamy na drzewa

(stary niedźwiedź nie śpi
-przewraca się w grobie)

Opublikowano

niedźwiedzia nie ruszaj,
podoba mi się i więcej tu mówić chyba nie trzeba, tak myślę.

wiec ładnie pozdrawiam i przysyłam troche sloneczka, które niestety juz sie chowa za chmurami(ale ja je wyciągne)

natalia

Opublikowano

chciałem się powymądrzać, ale nie dziś chyba, może za jakąś kawę, dwie
więc powiem subiektywnie
silnie naśrodkowany wiersz odpływa od osobistości, nie pozostawiłeś niedopowiedzeń,
tak jakby opisując wszystko po kolei za pomocą skojarzeń
zgadzam się z Izą, co do końcówki (co to jest że ja taki zgodny??), zostawiłbym tak:
istni ludzie kurwa
rzekł starzec
z kolei obłoki w koszu mi nie podchodzą, również zakurzone zmysły nie bardzo
trzecia zwroć najbardziej mi pasuje
nie wiem jak długo piszesz, ale myślę, że coś się dzieje:)
pozdrawiam

Opublikowano

Natalio, dziękuję za komentarz i za to, że Ci niedźwiedź się podoba ;)

Vacker Flickan: no tak... początku z obłokami i zmysłami ruszać nie zamierzam, bo wg mnie to zaburzy dalszą część, trzecia zwrotka miała podkreślić i bdb że zwróciłeś na nią uwagę,
dziękuję. Pisać zacząłem pod koniec grudnia '04 i mam nadzieję, że coś z tego będzie :)

pozdr./Jay

Opublikowano

Witam!
Przebudowany i rozbudowany - wrażenie jeszcze lepsze ;-) Małe zastrzeżenia (a contrario wobec stanowiska Izy) mam do końcówki. Już pal licho z "kurwa" (wiesz - moja obsesja, ale tutaj... nawet jestem skłonny ją zaakceptować...), lecz wg mnie motyw niedźwiedzia lepiej zamyka utwór!
Poza tym:
"marnotrawne liście zmartwychwstały
zieleniąc zajęły ambony
my niegdyś małpy
-zwierzęta od tanich sensacji
pokornie wracamy na drzewa" - Ś W I E T N E ! ! !
POZDRAWIAM!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Lenore Grey   skrótowo rzecz ujmujac  to jest wiersz o tym, jak psyche, poddana intensywnemu 'światłu”, traci swoje deko racyjne formy i przechodzi przez konieczny moment rozpadu aby z fragmentów stworzyc coś, co nie jest już tylko obrazem, ale miejscem życia .   swoistą oazą, która powstaje nie mimo pęknięcia, lecz własnie   dzięki niemu .   czytam go  jako zapis wewnetrznego procesu, w którym psychika najpierw tworzy własne, estetyczne iluzje a następnie poddaje je działaniu bezlitosnego światła świadomości,    w tym sensie wiersz dotyka tego, co w psychologii głębi kojarzyłoby się z procesem indywiduacji u  Jung - rozpad form pozornych jest konieczny, żeby z materiału rozbitego, z 'ziaren”, mogła powstac nowa, bardziej prawdziwa struktura znaczenia. ale jednocześnie ten ruch ma w sobie coś z filozoficznej dialektyki, bliskiej myśleniu G Hegela.   teza (sztuczne piękno), antyteza (gest zniszczenia), synteza (witraż, a potem oaza).   ale to nie jest suchy schemat tylko  żywy proces .   a na poziomie  estetycznym wpisuje się to w przeciecie surrealizm i symbolizm .   bo u Ciebie obrazy są senne, nieciągłe, ale zarazem niosą cięzar znaczeń, które nie chcą się zamknąć w jednej interpretacji.   bliżej mu jednak do chłodnej, precyzyjnej wyobrazni niż do czystego chaosu.   myślę że to raczej kontrolowane przesunięcie rzeczywistości niż jej rozpad.       to jest bardzo ciekawy wiersz..   świetnie napisany.   tylko wymaga aby się w niego wkleić aby go dobrze warsztatowo i literacko rozczytać.     uważam że warto:))))  
    • Grzeszna klacz, haj w Pawłosiowie, Chciała konia mieć ku sobie. Przez lata hetera, Kusiła ogiera! Szczęście, że miał końskie zdrowie …
    • @APM "do" jest kluczowe! :) Fandom pozdrawia ;)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Nata_Kruk złota rada i dla chłopaka i dla dziewczyny, zawsze! i z odwagą ;)
    • @bazyl_prost   ciekawe co te rybki czują?   o czym myślą przebierając płetwami?   rybki.   fajny wiersz:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...