objawienie

[dach]

 

objawienie

Ubrana w suknie ślubną
ponad Waterloo
snuje się
Napoleona narzeczona

 

nie kochanka
nie żona
nie ona
na zawsze delikatnie

 

wieki temu uciekła 
sprzed ołtarza
jak katu spod topora
snuje się nocą 
w białych ażurach
szeptem powtarza

 

jestem tutaj 
wbijam się w serce
czarnej chmury 
duszę bratnią
 
o 5 nad ranem 
wygrzebano z ziemi 
żeliwną kulę armatnią,

 

 

pod Waterloo, sierpień.
 

Edytowane 7 Sierpnia 2021 przez dach (wyświetl historię edycji)

[dach]

@Gosława Tak, wszyscy mamy swoje objawienia, jak wizje. Pozdrawiam i dziękuję.

[Sylwester_Lasota]

Nie jestem pewny i nie to żebym się czepiał, ale zapytam: Spod ołtarza, czy sprzed ołtarza?

Po prostu, to "spod" zbyt wcześnie wprowadza grobowe skojarzenia i zubaża nieco końcowy efekt zaskoczenia, moim zdaniem.

Poza tym drobnym szczegółem, to bardzo dobry tekst.

 

Pozdrawiam.

[dach]

@Sylwester_Lasota Tak. Tutaj miałem ten sam problem i zapytanie. Wiesz, Twój komentarz rozwiał moje wątpliwości. Zdecydowanie masz rację. Nawet bardzo. Semantycznie, jak najbardziej słuszne jest "sprzed". Widzisz, jak to często trudno jest zdecydować. Wierszsz, jednakże już sporo u mnie przeleżał - dziś przewietrzyłem i dałem na stronę. A i tak nie potrafiłem nabrać odpowiedniego dystansu. Dziękuję i pozdrawiam. PS bez wątpienia spieszę poprawić. 

[corival]

@dach Bardzo zgrabnie przeplecione i wynik zaskakujący. Pozdrawiam :)

[ama dablam]

@dach mężczyźni mają osobliwy stosunek do naszych duchowych form, kobiety jak wracają to po coś...

[dach]

@corival Tak, właśnie tak miało być, znaczy zgrabnie.  Dziękuję za komentarz i pozdr.

@annabelle Ja, kobiety - przede wszystkim kocham i kocham i kocham. Tak szczerze mówiąc robiąc ten wiersz, w ogóle nie byłem myślami przy żadnej kobiecie. Nawet przez chwilę. Pozdrawiam i dziękuję.