epoka ciszy

[Koziorowska]

nikt nie pomyli się w oddychaniu

nie wzejdzie przed śmiercią

księżyca

 

jątrzę pod lewym skrzydłem

święty ochłap konstelacji

nie zdoła ujarzmić

roztrzepanych naczyń krwionośnych

 

zdrap z policzków opatrzności

odciski słów

nie ubrudź się

posoką zmarłych ptaków

w locie

 

zanim zmyślę rozwiązanie

dla niewiadomego rozrachunku

uczcijmy nieuniknioną śmierć Stwórcy

epoką ciszy

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - jest dużo mocy   w tym wierszu - 

                                                                            Pozdr.