symfonia windy w betonie

[Rafał Hille]

taksówkarz powiedział że lepsze jest CD od VHS

znał się na narzędziach tortur i tych do dziur w ziemi

niemieckie radio podświetlało mu wąsy w ciemności gdy nie wydał reszty 

przez chore zęby syknął że to na dym

 

ulica smakowała proszkiem do prania i sobotnią ciasnotą w telewizorze

 

przy pomocy windy wspiąłem się na szynach 

w mazi smarów przez betonowe warstwy pięter 

wędzonej kiełbasy bez chloru i marzeń lokatorów o wakacjach

na Teneryfie z darmową wódką w wyszynk barze

 

z dziesiątego piętra widać kilka pól za miastem i sprzedawców

nie do końca słodkich gruszek

przywieźli dziś kilka śmierci starą furgonetką i opowieść o płodzie

znalezionym pod krzakiem czarnej porzeczki

 

siadamy znów razem na tej samej narzucie

skrzypi drewno rozchwianych nóg łóżka

zróbmy to samo równanie bez kolorów

w najprostszym działaniu arytmetycznym

na chwilę przeźroczyści w grubym betonie

jak kiedyś w sobotę

[Gość]

@Rafał Hille Niespecjalnie jest mi po drodze z tego typu wierszami, ale z przyjemnością zostawię serce za klimat oraz za to, co najbardziej cenię w poezji - oddziaływanie na zmysły. Wiersz ma kolory, zapachy i temperaturę - skoro to czuję, to znaczy, że to dobry wiersz ;>

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - mi też zapachniał ten wiersz - 

                                                                     Pozdr.