Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

I patrzę na moją Italię

Jest taką, jak kocham

Szaloną, smaczną, ciepłą, wciągającą

Pławiłbym się w jej wodach, wspinał na jej wzgórza...

 

Gładziłbym jej stopy, zaczynając podróż po włoskim bucie

Całował między gorącą Sycylią a Kalabrią

Wędrował delikatnie do smakowitej Apulii

Muskał wąwozów jej Apeninów

Aby potem zatopił się w Wezuwiuszu

i czekał aż wystrzeli z niego lawa namiętności

Pieścił się w dwóch wzgórzach Palatynu

rozkoszując tym pięknym widokiem

Patrzył na życiodajne pola Emilii Romanii

Dotykał szyi po której spłynę jak Pad

Całowałbym mokre wybrzeże Ligurii

Tak wyrazistej jak czyste piękno Toskanii

Spojrzał w oczy Wenecji błyszczącej w słońcu

Tak, aby wyschły jej kanały, do ostatniej kropli

Ścisnął ręką leśne wzgórza jej Alp…

O tak – tak pragnę

Edytowane przez Igor Osterberg aliceD (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

chciałem połączyć pewne rzeczy ze sobą na pozór nie nadające się do mixu - moją młodzieńczą pasję do geografii, wrażenia z pobytów we Włoszech i to co może być między kobietą a mężczyzną. Taka wypadkowa różnych doświadczeń.

A mam nadzieję, jeszcze czymś zaskoczę :))))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Proszalny @Proszalny z samego cytatu wynika, że warto zawierzyć opatrzności (

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      boskiej), zdać się na los i naturę, która wie, jak nami pokierować. Bo "jeszcze będzie przepięknie..." "jeszcze będzie normalnie".
    • @Poet Ka   Naczynia połączone.   @Berenika97   Jeszcze coś, bo mam gadane. Gdy znika ego, butelka po winie staje się pusta. Nie ma winy - nie ma kary. Kiedy w umyśle nie ma pojęcia winy, znika też kara. Kiedy pojawia się wina, za nią już drepcze kara i katujemy siebie, swoje 'ja'. Oczywiście to nie zwalnia od czynienia dobra. Dobro jest kompasem.
    • @hollow man   Ty to masz pomysły hollow man !

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      nierealne!  a dopamina.? 
    • @Proszalny oczywiście, że tak!
    • @Berenika97   Doświadczenie obcości jest iluzją. Przebudzenie jest zrozumieniem: niczemu nie jestem winien, bo mnie nie ma. Znika ułuda 'ja'. Gdzie nie ma 'ja' - pojawia się człowiek, jeden z wielu. Wszyscy jesteśmy jednym ciałem, jedną istotą i jedną duszą-planetą. W ten sposób znika granica pomiędzy pragnieniem bycia ze sobą a bycia z innym człowiekiem. Będąc z drugim człowiekiem podmiot wraca do siebie. To buddyjskie 'rozpuszczenie ego'. Chrześcijanie wierzą w osobowe 'ja', ale też w 'świętych (dusz) obcowanie'. Właśnie przyszło mi do głowy, że chrześcijańska dusza 'ja", stapia się z innymi w jedno - w Boga. W ten sposób znajduje się w niebie.   @Poet Ka   Masz rację, ale można to odwrócić, dokonać przewrotu. Wewnętrzne piękno znajduje odbicie w świecie. Gdy mamy w sobie piękno, świat zakwita. Dlatego trzy czarownice Szekspira, posiadając czarną duszę, mówią: „Piękne jest brzydkim, a brzydkie jest pięknym”    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...