Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Grzegorzu, muszę być przekonana do decyzji, które podejmuję w życiu, bo bywają nieodwracale.

Natomiast treść utworów zawsze można zmienić, bo my się zmieniamy i nasze postrzeganie świata również ulega modyfikacji albo odkształcenia.

 

W polityce nie powinno być kompromisów. Powinny być kary ciężkiego więzienia.

 

Serdecznie dziękuję za wypowiedź i przesyłam uśmiech Julii Roberts :)))

 

 

 

 

Dziękuję za piękny cytat Wiechu (jeśli jestem w drugiej grupie, to trudno).

Serdecznie pozdrawiam.

 

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To miła wiadomość, naprawdę dziękuję serdecznie i pozdrawiam z krainy KIEDYŚ miodem i wódką płynącą, a teraz tylko śnięte ryby. Nie mamy co liczyć na trzy życzenia od Złotej Rybki :(

 

Zdrowia i szczęścia @WiechuJK !!!

Edytowane przez ais (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@ais

Cieszę się, że nie odebrałaś tego osobiście. 

 

Nie jesteś pyszałkiem ani gburem, a za takimi trzeba stać murem.  :-)

 

Tak, smutne to, ale nie tylko ryby spotyka takowe "szczęście".

 

Trzymaj się zdrowo!

 

Opublikowano (edytowane)

Wbrew pozorom wielki szacun,

choć nie patrzę, nie podziwiam,

No bo patrzeć nie ma na co,

nie jest z pani złota ryba.

 

Talia, kibić, krągłe kształty,

próżno szukać tych u Pani.

Płaska deska wzór wytarty

mnie już dawno zapadł w pamięć.

 

Gdy pomyślę troszkę głębiej,

zaraz się za głowę łapię.

Te dwa słowa powiem więcej

znać powinien homo sapiens.

 

Mieć jak program w swym umyśle,

zapisany na wsze czasy

i stosować bardzo ściśle.

Lecz niestety - jest inaczej.

 

Na trawniku psie odchody,

gros papierków po cukierkach,

kwiatki ukradł drobny złodziej,

a po drzewku kikut sterczy.

 

Więc przechodzę i nie spojrzę,

bo mi wstyd za ludzkie plemię.

Fakt, dla ludzi jest zbyt trudne,

by co dnia szanować zieleń.

 

Edytowane przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensisW takim razie, czekamy na opowieść, a od siebie gratuluję, ponieważ bardzo przyjemnie się czytało. :)
    • kiedy niebo jak ołowiany wór w krwisto tłumi wrota spiętrzonych głów gdy z cienia niemrawy odór rodzi ból barbarzyńsko się wolno wlecze w rów kiedy powietrze nabiera stęchlizny nabrzmiałej skąd umiera chciwość ten parszywy wróg jak pajęcze myśli w złość zaradcze chyli się to w chwałę rozwesela swą twarz o kamienny róg gdy słońce z zaćmienia robi więzienie i kraty nabierają ostatnie tchnienie zapomnienia i na sztormie w swe sidła rozprzestrzenia swe cierpienie żywy diament co mieścił swe padliny ze zranienia krzyże nagle z uskrzydloną ponętnością się zwalniają posyłając wątły cios anioła jak poganie co od czeluści się to drwiną a zmagają i nocami narzekają na los kościoła a w belce oko zaś spleśniałe w bezludnym dźwięku ktoś tu jęczy w mojej twarzy schyłek znów przegrałem mieczem zatykam groźny lęk co dręczy
    • Opłakuj, Córo królewskiego rodu, Hańbę Pana, królestwa upodlenie; Ach gdybyż te łzy, z twojego powodu Mogły ojca twego zmyć przewinienie!   Opłakuj - bo twe łzy są Cnoty łzami Dość się już wyspy nasze nacierpiały; I niech ci te łzy długimi latami W Uśmiechach Ludzi będą się zwracały! -   I Byron: Weep, Daughter of a royal line, A Sire’s disgrace, a realm’s decay; Ah happy, if each tear of thine Could wash a father’s fault away!   Weep – for thy tears are Virtue’s tears Auspicious to these suffering Isles; And be each drop in future years Repaid thee by thy People’s Smiles! –   Tym razem wiersz jest polityczny. Ową płaczącą damą jest Charlotta Augusta, córka Króla Jerzego IV, która będąc gorącą zwolenniczką Wigów rozpłakała się, widząc jak jej ojciec, wtedy jeszcze jako Książe Regent, publicznie poniża Wigów w osobach lordów Greya (tak, Earl Grey) i Grenville'a. Incydent miał miejsce w Carlton House, 22 Lutego 1812 roku. Charlotta miała wtedy lat 16 i wszelkie szanse na zostanie wyczekiwaną królową po swym bardzo nielubianym ojcu, lecz zmarła w połogu w 1821.  Co do wiersza Byron przez dwa lata ukrywał swoje autorstwo, ale w końcu nie wytrzymał i się przyznał do - było nie było - zdrady stanu. Miał szczęście, że sam był lordem. Hm, nabrałem dziwnej o tej porze ochoty na herbatę.   
    • @KOBIETA Progi, nogi, polskie drogi, na rozpędzie.. po krawędzie?    "Gdybyś tylko chciał"..   Bilet do Poznania kup, wybierz jedną z dróg, tu czeka każdy cal, za sennym progiem — tchu
    • @hollow man Cóż, dzięki za komentarz. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...