Wczesna trauma

[Mayerling]

Dopiero co przyszedłem na ten świat,
A leże sam, samiuteńki,
W małym akwarium zrobionym ze szkła,
Nikt mi nie poda ręki.

Światło atakuje ze wszystkich stron,
Nie mogę zmrużyć oka,
Coś buczy ponad głową mą,
I rzuca cień z wysoka.

Jest strasznie zimno - boję się,
Jestem tu sam jak palec,
Dokąd zabrali Oni ją?
Dokąd zabrali mamę?

 

Dlaczego mnie tutaj zostawiła?

Samego, smutnego tak,

Odarła z miłości – prawie zabiła,

Małego człowieka – ludzki wrak.

Próbuję krzyczeć, ale strach,
Wbił swoje szpony zbyt głęboko,
Wtem oko łapie jakiś ruch,
Ach to ten biały robot.

Ma zimne ręce, smutną twarz,
Prężę się beznadziei,
Dotyk jej zimnych stalowych rąk,
Wierci mi dziurę w ciele.

Nagle ukłucie, krzyk i wrzask,
Nie oprę się ich atakom,
Myślę o pięknej zieleni łąk,
Uciekam do innych światów.

Edytowane 12 Czerwca 2021 przez Mayerling
zaimek (wyświetl historię edycji)

[Gość]

@Mayerling Bardzo przejmujący obraz. Dla mnie tym bardziej, że czytając miałem w głowie obraz narodzin, w których uczestniczyłem wcale nie tak dawno, ledwie dwa miesiące temu.

Przygnębiające, ale w szlachetny sposób.

[Nikodem Adamski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wykreśl proszę zaimek dzierżawczy, bo wybija z rytmu. Psuje trochę ten bardzo dobry wiersz. ;)

[Mayerling]

@Dag Dziękuję :)

@Nikodem Adamski Dzięki, trafna uwaga :)