Kiedy byłam dzikim mustangiem

[aniat.]

Kiedyś był taki czas,

że nikt nie mógł mnie zatrzymać.

Na swoim grzbiecie czułam lekkość przestrzeni

 i oddech spełnienia.

 

Kiedyś był taki czas,

że wiatr szarpał moją grzywę

i wdmuchiwał w chrapy wszystkie zapachy wolności.

Rozpędzał moje kopyta i gnał przed siebie.

 

Kiedyś był taki czas,

że gasiłam żar słonecznego promienia wodą ze strumienia,

a nocą okrywałam się gwiezdnym granatem.

 

Kiedyś był taki czas,

że tarzałam się w ciszy niezmąconej ludzkością

i zastygałam w bezruchu nasłuchując niczego.

 

Kiedyś był taki czas,

że nikt nie mógł mnie skrzywdzić.

Byłam szczęśliwa w swojej samotności.

Byłam wolna w swojej szczęśliwości.

 

Kiedyś był taki czas...

A teraz jestem człowiekiem...

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

 

[Gość]

@aniat. Bardzo wymowne, że w Twoim wierszu zostanie człowiekiem względem bycia mustangiem brzmi jak degradacja. Podoba mi się bardzo.

[aniat.]

@error_erros A tak poważnie, to w poprzednim wcieleniu byłam dzikim mustangiem. ;)

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Fajnie Ci. Ja, gdybym wierzył w reinkarnację, podejrzewałbym siebie o coś powolnego, brzydkiego i żyjącego w cieniu. Chyba pasowałaby ta taka zębata ryba z żarówką wyrastającą z czoła, ciągająca brzuchem po dnie morza ;]

[Arsis]

@aniat. dzikim mustangiem, mówisz? to ta płyta tego zespołu (ten utwór) chyba pasuje do wykreowanej przez ciebie scenerii, dzikiej, nieokiełznanej... rozsłonecznionej przestrzeni środkowych stanów ameryki... w oddali słychać tętent dzikich koni... unosi się nad nimi chmura kurzu... nie dowidzę, ponieważ oślepia mnie słońce... ocieram rękawem koszuli pot z czoła... 

 

 

 

 

[aniat.]

@error_erros Eee chyba nie, każdy chyba lubi jak świeci słońce. :)

@Arsis Dokładnie, wyobraźnia zadziałała. Fajnie jak ktoś potrafi wczuć się w twój wiersz. :)

@error_erros ... i wcale nie przypominasz tej ryby:):)

[Marek.zak1]

Znając sytuację rodzinną z poprzedniego wiersza, Ty jako ten mustang był szczęśliwy i wolny, teraz z siedmiorgiem dzieci masz miliony obowiązków i jesteś człowiekiem potwornie zapracowanym, co wzbudza we mnie ogromny podziw i szacunek dla Ciebie. Nie dziwie się, że wspominasz to, co było, jako okres beztroski. To, co mnie niepokoi, to wspomnienie, że dawniej nikt nie mógł Cię skrzywdzić. 

Pozdrawiam 

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Otóż nie ;]

[corival]

@aniat. Czuć w wierszu ten wiatr w grzywie, rozległe pastwiska, pęd... wspaniałe wolność i przestrzeń. Bardzo podoba mi sie ten klimat swobody :)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oj mógł, mógł skrzywdzić. Nawet w stadzie, a tym bardziej samotnego. Drapieżników wszędzie było pełno... za czasów człowieka i przed tymi czasami ;) Szczęście polegało na tym, że akurat tego mustanga (Ciebie) to nie trafiło.

Pozdrawiam :)

[aniat.]

@Marek.zak1 Aż tak do serca sobie tego nie bierz. Ja podchodzę do wszystkiego bardzo emocjonalnie i moje wiersze pewnie są też trochę przerysowane. Całe szczęście jestem niepoprawną optymistką i zawsze widzę dobre strony całej sytuacji. A jeśli chodzi o wiersz, to tak... brakuje mi tej beztroski i wolności, ale jestem szczęśliwa.... chyba;)

@corival dokładnie, patrz na odpowiedź powyżej do Marka.zak1. Nie jest źle z tym szczęściem.

[Marek.zak1]

@aniat. Dzięki za odpowiedź. Naprawdę Cię podziwiam:). M

[corival]

@aniat. W zasadzie nad Twoim człowiekowym szczęściem nawet się nie skupiłam, wybacz ;) Miałam na myśli tylko mustangowe. W mojej wypowiedzi "człowiek" oznaczało Homo sapiens, a nie Twoją ludzką reinkarnację. To tak dla wyjaśnienia :)

[aniat.]

@Marek.zak1 a dzieci mam dwójkę ;)

@corival Nic nie szkodzi :) Ja podchodzę do tego wiersza po prostu bardziej osobiście. Miłego dnia.

[Gość]

@aniat.  dobry, ciekawy wiersz nawiązujący do reinkarnacji, tęsknoty za wolnością... Przypomniałaś mi mój wiersz o czarnym mustangu, którego schwytano i "udomowiono".  O ile dobrze pamiętam końcówka brzmiała:

 

siodło mu założyli

wpletli w grzywę czerwoną wstążkę

zabili

 

Czyli odebrano wolność, o której i Ty piszesz. Pozdrawiam :)

@error_erros nawet ta niezbyt miła dla oka i drapieżna rybka z żarówką wabikiem na głowie jest niepowtarzalnym cudem życia ;) Pozdrawiam :)

[Nikodem Adamski]

1. Człowiek wyżej stoi od konia. Dobra zmiana!
2. Ale tatuaż pozostał, prawda? ;)

[aniat.]

@Nikodem Adamski Zmiany są potrzebne. A tatuaż zawsze już mi będzie przypominał o tej wolnej duszy, która siedzi w środku. :)

[jazzkółka]

@aniat. Ciekawie :-)

W czytaniu przeszkadzały mi trochę powtórzenia ("Kiedyś był taki czas"), które mz zbyt mało wnoszą do tekstu, ale to tylko moje odczucie. 

I jeszcze - w tytule masz pleonazm, bo wg słownika "mustang" to właśnie - "dziki, zdziczały koń".

Pozdrawiam:)

 

[[email protected]]

@aniat. "Kobieta w tańcu, koń w galopie i fregata pod żaglami' - tak kiedyś H.Balzac określił ideały piękna i niech tak pozostanie.

Pozdrawiam Anno. Musisz znowu zatańczyć.

[aniat.]

@[email protected] Dziękuję za piękny komentarz. Nie omieszkam zatańczyć ... przy najbliższej okazji ;)