@FaLcorN
Piękny jest ten wiersz. Miłość offline i online, słowo drukowane i cyfrowe, ale szczerość potrzebna wszędzie tak samo.
Tekst o tym, że łatwo pisać coś o miłości, trudno pisać prawdę o miłości. A ty właśnie tę prawdę próbujesz złapać. Serdecznie pozdrawiam.
„Łoże”
Budząc się obok niego, przez zmieniające się kartki kalendarza,
patrzy na te powieki, śniące o marzeniach.
Widzi nieidealne życie leżące obok,
pełne przekonania i poczucia bezpieczeństwa.
Nieidealny, ale jego cały świat
i dobrze mu z tym.
Dzięki niemu jego powieki zamykają się spokojniej,
a poczucie bezpieczeństwa staje się wyraźne w atrybucie męskości.
Czeka na rozpoczęcie kolejnego wspólnego dnia,
jest w gotowości do poranka razem z nim,
z zapachem świeżych warzyw w powietrzu.
Chce więcej i więcej
jest bardzo spragniony życia z tym jedynym.
Gdzie jest?
W poczuciu oczekiwania na tego śniącego.
Jeszcze da się w miarę rozpoznać tą bezduszną formę, ale będzie coraz gorzej...
Z tym wysysaniem energii to niezwykle trafne, ja pomyślałam o tym w ten sposób, że ai dosłownie wysysa energię, ducha z człowieka, aby stać się czymś na jego kształt.
btw Po tytule byłam pewna, że to będzie miłosny wiersz :) a tu tak ciężki temat...
Pozdrawiam :)
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się