od ojca

[OloBolo]

Ojciec odchodząc tak powiedział:
gdybyś ty synu o tym wiedział
gdybyś przeczuwał że tak będzie
pisałbyś pewnie ciekawsze wiersze

 

choćbyś się nawet przysposobił
i w piórka pawia przyozdobił
udając głupka malkontenta
to cię dopadnie-taka z niej menda

 

w tej beznadziei jest nadzieja
bez przerwy coś się w życiu zmienia
coś tam wiruje coś się kręci
więc póki jeszcze masz ciut chęci

 

póki nadzieja tli się w tobie
nie pozwól aby płomyk zgasł
uśmiechem z rana witaj żonę
podając kawę patrz jej w twarz

bo życie synu to jest chwila
sam zobacz-byłem-już mnie ni ma

[corival]

@OloBolo No tak... bez wątpienia nadziei gubić nie wolno. Jest kołem napędowym, pozwala skądś wydobyć siły. A że ktoś był i już go nie ma... taka kolej rzeczy. Wszyscy zdążamy w tę stronę.

Wiersze ciekawsze? Ależ Olku, są ciekawe :)

Pozdrawiam :)

[Marek.zak1]

Podobają mi się ostatnie 2 zwrotki, z tym, że mnie żona podaje kawę, tak się przyjęło, i nigdy mi nie patrzy w twarz, a zawsze tam, gdzie ją stawia, zwyczajnie żeby nie rozlać.  

Ojciec jednak słabo podsumował życie, jako beznadzieję. Moje odczucie jest diametralnie inne. 

Pozdrawiam. 

[Gość]

@OloBolo Oj, panie Olku, ostro pan pogrywasz! Niby wiersz o ojcu, który odszedł (czy umarł, czy dosłownie odszedł - nieważne, i tak smutno), a napisałeś go tak, że chichot bierze stojąc nad grobem. Głównie za sprawą puenty oczywiście ;) Ale cały wiersz jest bardzo ciepły, ciekawie stojący w opozycji do powagi sytuacji, na której został zbudowany. Dla mnie super, bardzo lubię Twój styl!

 

P.S. W pierwszej chwili przeczytałem: podając kawę parz jej twarz xD

[Nata_Kruk]

Lubię prostotę Twoich rymowanych treści oraz to, że "pleciesz" o życiu, po prostu.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam.

[Anna_Sendor]

@OloBolo Bardzo mi się podoba.

[w kropki bordo]

@OloBolo Dobre na slam!!!!!