Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

dom sąsiada
którego prawie nie znam

 

wywlekam na lewą stronę
przepycham spojrzeniami
ściany aby tamten środek
dopchnięty do skraju
ciekawości poznać

 

sąsiad znajomy
spod nieba
nie dachu

 

z chwytania za klamkę
po zewnętrznej stronie drzwi
z wyjściowych min

 

spomiędzy
dzień dobry a do widzenia
przepada
jak moneta w cudzej skarbonce

Opublikowano (edytowane)

@Anna_Sendor Lubię bardzo rzucić spojrzenie na wiele okien naraz, nie zapuszczać żurawia jakoś specjalnie w poszczególne.Tutaj ktoś się krząta przy kuchni, tam rozmawia... Czasem wszystkie okna migoczą w jednym rytmie, może serial w tv. Wiem,że patrzę ,bo szukam człowieka. Podobnie jest z dworcami.

...To może zagadaj do tego sąsiada jak fajny :) 

Edytowane przez Stracony (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

Witam -  dał się polubić ten wiersz - ma klimat...

                                                                                   Pozdr. majowo.

                                                                 

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Stracony @Sylwester_Lasota @Waldemar_Talar_Talar @Gosława @Nata_Kruk Bardzo dziękuję za odwiedziny i wpisy - są dla mnie ważne. Zwykle piszę bardzo wolno ( w niektórych wierszach dłubałam kilkanaście lat), tak samo długo decyduję się, czy wprowadzać zmiany, ale wszystkie uwagi są dla mnie cenne i nad każdą myślę:). Życzę udanego wieczoru, lecę wstawiać bułki do piekarnika. Trzymajcie kciuki, bo dziś eksperymentalne zestawienie mąk ( oby te mąki nie zesłały nas na drogę kulinarnej męki ;)).

Opublikowano

@Anna_Sendor Wielu jest sąsiadów, ktorych właśnie tak znamy... spod nieba i z wyjsciowych min. Ze zdawkowych powitań. Taki nam się zrobił świat, że wielu nie dąży nawet, do poznania sąsiedztwa. To dziwne... 

Podoba mi się ten tekst i sposob w jaki ubrałaś w słowa, swoje celne spostrzeżenie. Pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie mam czasu na miłość z tobą violetto , nie obraź się , wiem że przedwiośnie to niecierpliwy stan ale struny nie zbuduję
    • @Berenika97   Bereniko. rozłożyłaś mój wiersz na warstwy ontologiczne, psychologiczne i metafizyczne. To co zrobilaś  jest nie tylko „ładne”, to jest myślące !!! dziękuję Ci za tę niezwykle przenikliwą i wielowarstwową lekturę . czytając Twój komentarz, miałem wrażenie, że moj wiersz został rozpisany na dodatkowy wymiar . jakbyś zobaczyła w nim trajektorie, których ja sam nie nazywałem wprost. rzeczywiście,  interesowało mnie napięcie między absolutem bliskosci a kruchością materii. to, czy świat rzeczy jest w stanie uniesć spotkanie, które przekracza jego miary. nie wiem, czy nazwałbym tę relację wrogiem fizyczności  ale z pewnością jest ona próbą jej granic. może nie tyle świat nie wytrzymuje tej bliskosci, ile człowiek    nie wytrzymuje jej konsekwencji. bardzo poruszyło mnie Twoje zdanie o 'estetyzacji cierpienia” to super trafne ostrzeżenie. myślę sobie , że wiersz balansuje właśnie na tej granicy  gdzieś między zachwytem nad możliwoscią a świadomoscią jej destrukcyjnego ciężaru. jeśli coś jest tu ostrzeżeniem, to może nie przed milością, lecz przed idealizacją, która zamienia żywe relacje w niedosiężne absoluty . dziękuję za tę interpretację bo ona naprawdę coś dopowiada  i  jednoczesnie zostawia przestrzeń. wiesz dobrze Nika jak bardzo brakowalo mi Twoich analiz. czasami czytajac je dawniej widziałem w nich fundament do  mojego tekstu który bez Twojej analizy chybotal się na poetyckich falach, aż Ty dawałaś mu stabilizację. dziękuję Nika. piękna moc dla Ciebie:)       @bazyl_prost   dla jednych jest żywsze a dla innych bardziej umarłe niż facet leżący w trumnie.   i nie ma tutaj wspólnych mianowników.   bywa tak, jak to pięknie powiedział znany filozof, że uśmiech życia........." ta czaszka już nigdy się nie uśmiechnie".   to tyle.      
    • Ok, ten Urbana, brunetko   Ok, Urbana na bruk, o!
    • @bazyl_prost miłość roztapia pocałunkami:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...