Wieczorne solo na saksofonie

[Perykles]

Późnym wieczorem strawił ostatnie nasienie bytu
Był obok McDonalda
Był w swoim łóżku 
Zmienił światło na mniejsze
Światło stało się więc mniejsze, inne

 

Karcił się za brak spokoju 
Lecz ten spokój nadszedł wraz z godzinami i cierpliwością 
Godziny upłynęły na rozmowie z chatem GPT o astrologii i suplementacji mającej wesprzeć układ nerwowy
W prawidłowym funkcjonowaniu 

 

Nadal lubi widzieć wzorce 
Pozwala życiu płynąć w swoim tempie
Rzeka opływająca kamienie 
Był w swojej głowie
Był w swoim ciele 
Na chwilę stracił tożsamość doszukującego się 

Doszukującego się czegoś wyjątkowego w każdej chwili 
Nie chciał mądrości filozoficznych ani duchowych 
Nie chciał nawet prozy 
Co chciał więc?
Herbaty chciał 
To znaczy że miał pragnienie, pragnienia nie stracił 

 

Był w konsternacji ale nie depresji 
Jednak wciąż szukał 
W herbacie chwili słodyczy i spokoju
Teraz widzisz to poprzez otwór w wierszu 

 

Jak leży i słucha spokojnego albumu z saksofonem solo i ta jego chwila jest tak swobodna że leki nasenne weźmie później 

 

Że leki nasenne weźmie później 
Słabość odkrojona od strzałki bytu
Strzałki która wskazuje przyszłą realizację 
Bo jest spokojny i gotowy na pracę 

 

Odnalazł album z solo na saksofonie 
 

Edytowane 17 Marca przez Perykles (wyświetl historię edycji)