Prezent od Tuwima

[puszczyk]

Tańczące wilki nad mym truchłem

palcem grzebiące w poetyce

i najmądrzejsze jako widzę

całujcie mnie rozkosznie w dupę

 

wielkie teorią małe duchem

gorliwe błazny pobożności

jak kastrat piejcie o miłości

całujcie mnie pospołu w dupę

 

wampiry chętne na mą juchę

frustracji pełne przy krytyce

palcem grzebiące w poetyce

całujcie mnie od dzisiaj w dupę

 

łowiące prawdę jego uchem

wrażliwce kryte skórą słonia

mające prawdę w suchych dłoniach

lecz wcześniej...buzi dajcie w dupę

 

wy ciasne mózgi jednym ruchem

chcecie głupotę jako cnotę

wkleić maluczkim ale potem

całujcie mnie po prostu w dupę

 

znów zaliczyły wielką skuchę

sępy hieny i padalce

lecz patrzę na to już przez palce

bo cmokną mnie przepięknie w dupę

[corival]

Pełen jakiejś frustracji jest Twój wiersz puszczyku, ale podoba mi się. Chyba każdy z nas ma takie momenty, że miałby ochotę wyrazić się dokładnie tak, jak to zaprezentowałeś w utworze.

Szczególnie spodobało mi się:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Pozdrawiam :)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - w moim mniemaniu za dużo tej dupy ...ale to 

tylko ja...

                Pozdr.

[puszczyk]

Jeśli użycie jedynie słowa "dupa" od Tuwima można podciągnąć pod plagiacik, to gratuluję definicji plagiatu.

Waldemar, tak samo wygląda wiersz Tuwima. Każda zwrotka kończy się dupą.

Prędzej jest to satyra na tych, co uprawiają grafomanię zasłaniając się, że "piszą sercem"

Jakby nie można było pisać dobrze i z sercem.

A jakie teorie mają! Jacy są świetni, a puszczyk be, bo im bezlitośnie błędy poetyckie wytyka!

Amen.

[GrumpyElf]

@puszczyk  Mocno peel'owi ktoś wjechał na nerwy, pasji też sporo, nie tylko frustracji. Pozdrawiam. 

[puszczyk]

Ja jestem wybuchowy, szczery do bólu i jak się angażuję to na maksa.

Niezbyt lubiana postać na forach za to, gdzie króluje poprawność, TWA i bułkę przez bibułkę.