Aliencja

[Lidia Maria Concertina]

Pachnę wieczorem i szklanką herbaty, paprocią, mchem, pękatym udem, zwiewnością uścisku, przejrzałym ... cudem

 

Dzień na safari - zebry i miasto
Kradzione konie
Cwałem ... narastam
Szukam się w sobie
Pusto ...

 

Na wylot - przenikam rozkosze wczesnych poranków
Świadomość - przegania mnie niewiedzą
Wszędzie jak intruz, mur, klucz do bramy
Gruszka na drzewie, co ponoć choinką ...
A na gałęziach ... realia: SIEDZĘ. 

 

Leżąc - pozwalam odwiedzać kosmos
Nie będąc zaborcza - to moja własność
Bez żalu opuszczam ... niebo i ziemię
Mój zydel z sercem ...? 
Boże, za ciasno!

[violetta]

takie niekonwencjonalne :)

[[email protected]]

@Lidia Maria Concertina Introwertyczne wyalienowanie, też tak mam, szukam czegoś nie wiem czego, odrzucam ludzi, przyjaciół... sam w skorupce. Skąd to się wylęgło, nie zrzucę winy na covida, bo było dużo wcześniej.
 

Pozdrawiam Lidio, mnie już dawno przekonałaś do Siebie.

[GrumpyElf]

@Lidia Maria Concertina Lubię Twoje wiersze, już któryś z kolei czytam z empatią i porozumieniem z peelką. Pozdrawiam. 

[emwoo]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

skąd ja to znam hihi ciekawy wiersz, pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - podoba sie takie pisanie - 

                                                               Pozdr.serdecznie.

                                                             

 

[Lidia Maria Concertina]

@dot. Celowo :) coś w rodzaju ajencji na alienację - ot, gierki słowne ;) Pozdrawiam!