Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Jednodniowa przerwa

Henryk_Jakowiec
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Henryk_Jakowiec

Henryk_Jakowiec

Opublikowano
Opublikowano

Przygasł raptem mój animusz

odleciała z weną werwa

więc ogłaszam, że od teraz

do wieczora będzie przerwa.

 

Jadę sobie na działeczkę

będzie grill i piwko zimne

będzie także bara-bara

lecz to sprawy są intymne.

 

Dzień ten spędzę pośród flory

a częściowo pośród fauny

działka leży tuż przy lesie

więc ją odwiedzają sarny.

 

Są dwa jeże i jaszczurki

tych nie liczę, bo ich wiele

działkę także odwiedzają

wciąż skrzydlaci przyjaciele.

 

To odskocznia od poezji,

którą zwykłem zwać twórczością

więc tą jednodniową przerwę

biorę z wielką z przyjemnością.

 

1
zyzy52

zyzy52

Opublikowano
Opublikowano

@Henryk_Jakowiec

Pięknie to zaplanowałeś
aby dzień był całkiem miły.
Tak więc jedź i odpoczywaj,
nabierz chęci, oraz siły.

Ja też kiedyś miałem działkę,
kiedy małe były dzieci,
Lecz musiałem zrezygnować.
A to wszystko przez ryj kreci.

Próbowałem różnych sztuczek
i stwierdziłem, że nie da się.
Lecz opowiem jak to było
trochę później, w innym czasie.

 

Pozdrówki

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • bazyl_prost
      Postać

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      czasami bardzo długo jest szaro , życzę błękitu
    • Myszolak
      Postać

      Przez Myszolak · Opublikowano

      Nie ma cię w moim śnie. Jesteś na powiekach, nim zasnę, obłok się rozproszy.   Sen wylał cały błękit, zostawił szare oczy.
    • bazyl_prost
      haiku

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      @violetta nie wierzę w twoją pogodę
    • vioara stelelor
      Prawda

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        To chyba zależy od poczucia własnej wartości. Kiedy człowiek nie ma kompleksów i zdrowe podejście do siebie, to na różne swoje doświadczenia nie patrzy przez pryzmat ataku i obrony. Nie musi udowadniać całemu światu, a przy okazji gdzieś tam wewnętrznie, sobie samemu, że nie jest zły, ułomny... Nasze uczynki (bo to jest przecież manifestacja prawdy o nas) nie są nami. Wszędzie dobrze jest widzieć pole do zmiany, a jednocześnie pozostać ze sobą samym w dobrej relacji, czyli takiej, w której się ciągle uczymy. Wtedy chyba nie ma tego problemu "bólu" spowodowanego prawdą,  bo ona nas nie odsłania, nie demaskuje,nie powie nam nic, czego byśmy o sobie nie wiedzieli :) @Berenika97 Prawda prowadzi do kluczowego pytanie - co ja z tym dalej zrobię? Z odkryciem tych trudnych znaczeń, z rozczarowaniem (sobą? innymi?). Dla mnie też jest trochę kozłem oporowym, bo dalej nie ma drogi, jest powrót do życia, ale już ze zmienioną percepcją siebie, emocji, faktów...
    • Migrena
      Drapieżnik

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Berenika97     Bereniko, dziękuję Ci za to czytanie , które nie tylko analizuje, ale naprawdę wchodzi w strukturę tekstu i zostaje w nim   na chwilę dłużej.   Twoja uważnosć jest czyms  rzadkim : nie zatrzymujesz się na powierzchni obrazu, tylko dotykasz jego nerwu.   bardzo cenię to, że potrafisz zobaczyć w wierszu przestrzeń, w której lęk ma własną biologię, a metafora oddycha jak realne ciało .   to dla mnie ogromny przywilej być czytanym w ten sposób - bez pospiechu, bez uproszczeń, z   intelektualną precyzją i wrażliwością.   Twoja interpretacja nie domyka tekstu, lecz go otwiera, a to jest najwyższa forma rozmowy z wierszem. dziękuję Ci za ten wysiłek i obecność.   bardzo Ci dziękuję Nika.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...