wystarczyło tylko...

[Stary_Kredens]

wszystkie dobre słowa odleciały

dobre wspomnienia wydają się

złudzeniem

tylko złe są realne

i choć wiem że to nieprawda

nic na to nie poradzę że

czarna farba jak sadze

pokrywa wszystko

gdy dobry czas pochłonęły ognie

zniszczenia

takie jest właśnie pogorzelisko

 

destrukcji

bankructwa

choroby

 

unoszą się nad nim dymy zwątpień

i wszelkich rozczarowań

 

a to przecież takie proste

 

wystarczyło tylko

niczego nie oczekiwać

nie marzyć

niczemu nie wychodzić naprzeciw

o nic się nie starać

w nic nie wierzyć nikomu nie ufać

być obojętnym

 

wystarczyło tylko nie żyć

 

 

[[email protected]]

@Stary_Kredens Wchodziliśmy do tych własnych skorup, pomaleńku, cyklicznie, zamykaliśmy drzwi z trzaskiem... a teraz życie to samo zrobiło z nami wszystkimi - dogorywamy każdy w samotności, jeszcze w maskach na twarzy.

Kłaniam się pięknie, dziękuje za ten wiersz.

[Jo Shakti]

Tak... ta ostatnia strofa daje do myślenia... nie łatwo żyć, nie oczekując niczego w zamian... a oczekiwania wiążą się z pewnym ryzykiem... i choć zakończenie wydaje się być przewrotne, to jak  żyć bez marzeń?... Piękny wiersz... pozdrawiam 

[Leszczym]

@Jo Shakti ograniczam się, ale tak nie potrafię. Nawet pisząc błahy wiersz miewam nadzieję być może wygórowaną, że ciekawe, że artystyczne, że z humorem, że fajne... cóż chyba faktycznie takie jest życie:))

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam -  zgrabny wiersz mimo że boli...

                                                                     Pozdr.serdecznie.

[Stary_Kredens]

@Pi_ życie nie uniknie cierpienia choćby nawet nie wiem jak bardzo tego chciało tyle że nigdy nie jesteśmy na to gotowi

Pozdrawiam kredens

@Dag mam znajoma z Kambodży mówiła że na mnichów buddyjskich ida lenie którym nie chce sie pracować co nie przeszkadzało jej zaprosić ich na poświęcenie domu gdy go zasiedlala z rodziną . Nie myślałam o buddyzmie gdy pisałam ten wiersz Ale owszem coś z tego jest

Pozdrawiam kredens