Góra pożerająca okręty

[corival]

             Cień morderczej góry

             strach sieje ogromny

             w sercach żeglarzy,

             budzi też zdumienie.

 

             Dzieci ciała skały

             mądrość posiadają,

             wskazują bezbłędnie

             północ i południe.

 

Zaborczy charakter,

czule tulina metal

jjak matka niemowlę, 

żelazo wszelakie.

 

Powstają pomysły

prosty błysk geniuszu, 

by kierunek wskazać, 

gdy chmury na niebie. 

 

Misa pełna wody, 

drewniana deseczka, 

na niej leży kamień,  

celuje w północ. 

 

Chiński wynalazek

cały świat podbija,

nie zagubi drogi,

kto go ma pod ręką.

 

Po sporych poprawkach.

Edytowane 8 Września 2024 przez corival (wyświetl historię edycji)

[corival]

Pomyślę nad tym i zobaczymy co wymyślę. Dziękuję za sugestię i czytanie :)

@Julia Álvarez Spróbowałam zmienić... mam nadzieję, że wyszło na lepsze...

[corival]

@Julia Álvarez Wykorzystałam Twój pomysł. Bardzo dziękuję za wydatną pomoc :)

@Julia Álvarez Rzeczywiście teraz jest jakoś tak... no skończone właśnie...

[corival]

@Julia Álvarez Podoba mi się Twoje podejście...

[corival]

@Julia Álvarez Zauważyłam i naprawdę się dziwię temu dziwnie wyglądającemu atakowi. Cóż, jak wiadomo ludzie są różni. Warto jednak, by pamiętali, że odpowiedzieć na krytykę, łagodną, czy też ostrą, można grzecznie. W naszym języku jest naprawdę wiele słów, którymi można się posłużyć... :)

@Julia Álvarez Czyli mogę liczyć na stałego czytelnika. Miło mi, że tak wysoko oceniasz te teksty. I owszem, na miano wybitnych raczej nie zasługują, ale... realizuję sobie pewien cel i tyle :)

[corival]

@Julia Álvarez Po przeczytaniu ostatniego zdania poczułam powiew strachu ;)

[corival]

@Gosława Chińczycy określali już od bardzo dawna tym mianem górę na swoim wybrzeżu. Szlaki wodne prowadziły z dala od niej, ponieważ jakikolwiek statek zbliżał się do tej skały, tracił (ile by ich nie posiadał na pokładzie) wszelkie metalowe elementy. Siła magnetycznej góry była taka, że wiele z tych statków zatonęło.

Dziękuję za odwiedziny i komentarz :)

[GrumpyElf]

@corival Bardzo ciekawy wiersz. Ten rym drogi-trwogi w ostatniej strofie jest w moim odczuciu zbyt oczywisty w stosunku do całej treści. Miałam wyobrażenie bardzo zbliżone do Gosławy i podoba mi się, że swoim wierszem takie we mnie wywołałaś. Pozdrawiam 

[corival]

@Pi_ Bardzo dziękuję za czytanie i cenne rady :) Pomyślę nad nimi i zapewne spróbuję coś poprawić.

Cieszę się, że znalazłaś w wierszu coś interesującego dla siebie :) Pozdrawiam :)

@Gosława W wielu swoich wierszach staram się przekazać jakąś wiedzę, albo wyeksponować "kwiatki" ze starożytności i inne takie.

@GrumpyElf Cieszę się, że także Tobie spodobał się mój tekst. Dziękuję

[corival]

@Pi_ Popracowałam troszkę nad początkiem. W efekcie wiersz troszkę urósł, ale mam nadzieję, że jest lepiej. Jeszcze raz dziękuję za Twoje uwagi.

@Julia Álvarez Zmieniłam jednak jeszcze raz końcówkę, ale nie znaczy to, że nie doceniam pomocy :)

[corival]

@Pi_ Prościej, to już dużo. Mój umysł produkuje czasem dziwaczne konstrukcje, ale ja ich oczywiście nie widzę :)

[corival]

@Jacek_K No proszę, zaczynają powstawać wariacje na temat ;)