Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Po dość dużych poprawkach.

 

 

Prześliczna twarzyczka 

młodego dziewczątka, 

kryje myśl podstępną, 

w uśmiechu słodkim,

niczym plaster miodu. 

 

Chcesz naturę poznać? 

Nie patrz na uroki. 

Omijaj je wzrokiem, 

opuść oczy niżej 

od razu odkryjesz. 

 

Lwie łapy pokażą

duszę drapieżnika. 

Patrz wężowy tułów, 

smukłe, gibkie ciało 

kuszące i wiotkie. 

 

Odwróć wzrok od dłoni 

miód oferującej, 

spójrz na drugą, skrytą. 

Zdrada tam zaległa

w kolcu ogona.

Edytowane przez corival (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Julia Álvarez Nie patrz na rękę z miodem. Obserwuj raczej to co ukryte. Chowa drugą rękę? Bezpieczniej założyć, że tam coś ukrywa. Taki charakter, albo wręcz natura. Przy takiej osobie trzeba być cały czas czujnym... Mam nadzieję, że wyjaśniłam, jesli nie, chętnie poszerzę :)

Opublikowano

@Julia Álvarez Takiej natury łatwo nie odkryjesz. Doskonale się maskuje... ten cały miód, uroda. Wydawałoby się, że ideał... Dużą rolę odgrywa w zdemaskowaniu podobnej osoby uważna obserwacja, poprawna analiza tego co widzisz, czujność, intuicja :) Nie wolno wejść w zasięg gadziego ogona ;)

@Dag Przyjmę Twoje słowa jako komplement :) Dziękuję :)

Opublikowano

@Dag Dokończę teraz na kompie, bo czytanie i pisanie na telefonie może z lekka dobić. Nie wiedziałam, że ta profesja jest tak rozpowszechniona w Irlandii. Do miana wróżki mi daleko, ale przyznaję się do posiadania w pewnym gronie miana wiedźmy, a w innym zielarki ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Tadeo Na sen najlepsza melatonina Ale wyłączenie z dodatkiem wina  Więc po zażyciu mikstury  Mogą w pamięci być dziury  Już nie wiadomo czy MelatoNina?  
    • For my fellow Poets — Guardians of the word, carrying kindness and the light of learning across every friendly poetic front. ------- ///___\\\ ------- “Poetry in Arms”   I hear the calling voices “Let's use our pens like guns!” and so I stand among them in Poetry in Arms.   I was young scribe in silence, and felt what wounds remain, from those who write in verses and others write in plain.   In pages like in trenches, sharp words in fierce desire, ink loaded like gunpowder, “Survive the evil fire!”   Our legendary Poets, Cover us with your care, and offer honest counsel, from any face hater.   If you walking this way, Don’t lose your heart and mind, evil will pass away from poetry unkind.   Hey, evil owful hater! Carefully listen us: We’ll prove you — words are matter! — in Poetry in Arms.   We don't it for a glory, Nor any applause goal, But tell you all the story What still lives in our soul.   And when depression hits you, Can't hold your pen like sword, Let all your thinks will go to: Weapon is hide in word.   Despite life meet last hour — Our poems never burns And we will live in our — Poetry in Arms. ------- ///___\\\ -------  
    • @LessLove Jaka ładna piosenka:-) Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Leszczym Wciąż się zastanawiam, ale chyba jednak wstawię ;) - najwyżej mnie zjadą...  Dziękuję za komentarz i informację. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński   @piąteprzezdziesiąte Wszystko gra ;) :)  Dziękuję za polubienie i komentarz :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Jesienne poranki pośród srebrzystej mgły Mroczne i kontrastowe umierają w bieli Na pradawnym drzewie liście w pomarańczy Opadają niczym my aż topią się w ziemi A deszcz jak łzy trawi oraz wyniszcza je Po obtoczeniu przez wiatr w brudzie I tak trwają aż po dzień zaduszny Nagle stają się ważne gdy on wypada Jak słońce dla ziemi czy dla niej kochany Na ich miejsce świeczka się ustawia I niczym latarnia na morzu Dla dusz kieruje w mroku Aż w końcu wita nas Marzanna Pokrywając wszystko chłodną bielą Nic już nie ma od rana Nie ma koloru tylko dusze wieją
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...