Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

gdybym tak żale zdołał pochwycić
zazdrość palącą w drobinę zgnieść
ścisnąć palcami wszelką tęsknotę
i w piersi twojej rozewrzeć pięść

w sercu ci czarną dziurę wywiercić
pustkę jak kosmos wielką rozpętać
wypełnić popiołem martwych nadziei
by nikt w nim więcej nie znalazł miejsca

gdybyś nie była mi przyjaciółką
gotową przy mnie stać w dni ostatnie
siostrą nadaną na resztę wcieleń
o ile zapomnieć cię byłoby łatwiej

 

 

 

Edytowane przez error_erros (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Pi_ Nie może być po prostu "rozsypać popiół", bo chodzi o wypełnienie tym popiołem tej pustki wielkiej jak kosmos. Jeśli skorzystam z Twojej sugestii, to umknie to, co chciałem powiedzieć ;>

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pewnie, że polubiłam. Pięknie to napisałeś. Nie wiem kim jest Twój peel, ale ja mam takiego w swoim życiu i to mój najbliższy przyjaciel, który równocześnie chce dużo więcej. Nie rozmawiamy już o tym, unikamy, nie ma sensu. Został z tym sam. 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Może i lepiej, że został z tym sam. Twoje próby pomagania mu uporać się z tym w jakikolwiek sposób to byłaby niedźwiedzia przysługa.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Nie trzeba błyszczeć elokwencją, aby być filozofem Nie trzeba dzielić się myślami, bo można kogoś zabić słowem Drzwi mają szczeliny, ściany uszy, a szczery możesz być tylko z bogiem Ale zanim klękniesz do modlitwy, upewnij się, że nikt nie stoi pod oknem   Właśnie ci tłumaczę, że nie chodzi mi o to Powoli zmierzając do tego, że jesteś zwykłym idiotą w tym mieście nie dla mnie miejsca, piesi swym zwrokiem mnie gniotą  Wszczynam bojkot, pod oknem do księżyca wyjąc niczym kojot   Krew w śniegu piękna jest jak japonia  Właśnie dlatego nie chce pierwszy skonać Biało-czerwona, choć to nie jest polska Niektórych mądrych, chyba trzeba zacząć uczyć od podstaw   Nie jestem po to, aby mi ufać Nigdy nie wiesz czy w kieszeni siedzi nóż czy spluwa  a może nic? chociaż to raczej nie jest dziś  
    • @LessLove Bywam nierozsądna, ale tylko w piątki ;) Chulaj dusza ;) Wracając do meritum: być może świadomość rzeczywiście bazuje na iluzjach i sama je tworzy... ale czy naprawdę wolimy fantazje od czegoś, co możemy dotknąć? I chyba właśnie stąd bierze się to pęknięcie...
    • @Mel666 Wiele teorii mówi, że nasza świadomość operuje na iluzjach i sama je wytwarza. Czy warto trudzić się nad esencją i płacić radości absencją? Nie jestem zwolennikiem głupoty ale lekkoduszności -taaak :-) wydało się. Nie lubisz być trochę nierozsądna, powierzchowna... choć w weekendy lub w środy rano?
    • @LessLove To ciekawe. Nie myślałam o "pocałunku" jako o pojednaniu ciała i umysłu. W moim odczuciu ten konflikt nie daje się tak łatwo zażegnać.:) Poza tym panowanie nad rzeczywistością to tylko iluzja.
    • @Mel666 Problem w tym, że nie jesteśmy w stanie się skutecznie odseparować :-) To może najlepsze są metody niefilozoficzne. Dać ciału(zmysłom), co mu się należy a umysł... przekupić prostą wizją panowania nad rzeczywistością. Hmm, jedno i drugie jest w "pocałunku". Przy takiej aurze - na znak protestu (?) wyprodukowałem sobie rąbnięty rap:    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...