Odurzenie

[patrycha]

dopadły mnie
kleiste strzępy wspomnień,
brak mi pięknych słów

otulają mnie przejrzyście,
stoję cicho
i pozwalam swoim myślom
krążyć po niebie
nad twoim cieniem

odurzam się chwilami,
w których powracasz
zamglony, zza szyby

pusto i ciemno mi
ale trwam
leniwie nabieram wyrazu

[Włodzimierz Nabkowski]

"Pusto i ciemno mi
Ale trwam
Leniwie nabieram wyrazu"

ładnie.

[Jay Jay Kapuściński]

Zdecydowanie brakuje czarodziejskiej różdżki, chociaż niektóre sformułowania ratują trochę całość. Przeszkadzają mi tradycyjnie już wielkie litery i przecinki.

na razie zamglony plus, na zachętę, ale jeszcze zajrzę zobaczyć co się dzieje (może coś wykombinujesz?)

pozdr./JJK

[patrycha]

Różdżka była tylko innego gatunku, bo sytuacja emocjonalna była inna.
cieszę się, że podobają się wam chociaz fragmenty, to dowodzi argumentu powyżej :)
Co do wielkich liter to się raczej zgadzam, ale potrzebuję chwilki żeby ochłonąć, przemyślę to.

serdeczne dzięki

przesyłam garstkę usmiechu zza szyby :)

[Jay Jay Kapuściński]

o niektóre rzeczy już poszły do nieba ;)

[patrycha]

dokładnie :)
czasami zastanawiam się czy jestem ślepa (prywtanie nosze okulary) że nie widze rzeczy oczywistych

garść zamglonego ciepła dla Ciebie

[patrycha]

cieszę się, że tak to odebrałaś Pansy.
Melancholia mną władała podczas aktu twórczego :)

ciepełko zamglone dla Ciebie

[Włodzimierz Nabkowski]

dlaczego "kleiste" strzępy? kleją się od łez?
wieczorno-włodkowe pozdraśki

[patrycha]

dlaczego "kleiste strzępy"?
dlatego kleiste, bo ciągle co mnie powracają pomimo tego, że chcę się od nich uwolnić a strzępy, bo z każdym powrotem bardziej przypominają fragmenty niż całość...
Dziękuję za wnikliwe czytanie

Garstka zamglonego uśmiechu zza kleistej szyby :) dla Ciebie

[Michał_Zawadowski]

całkiem zgrabny wiersz. podoba mi się, chociaż może końcówka nie zachwyca.

pozdrawiam
MZ