Powoli

[Natalia Irlandia]

Powoli, każdego dnia coś w nas umiera.
Następny dzień jest następnym przystankiem.
Można rzec, iż każdy oddech odbiera nam następny.
Jednak są ludzie, którzy umierają szybciej.
Żyjąc mniej intensywnie, widząc mniejszą paletę barw, oddychając dużo wolniej.
Jest w nich jednak taka siła, która skraca życie bardziej niż paczka papierosów.
Starość w nich poplątała się z młodością.
Jak się ta siła nazywa ?
Emocje.


-Więc jak to z Panem jest?
- Można mówić do mnie po imieniu.
-Nie zwykłem zwracać się w takich sytuacjach do pacjentów po imieniu.
- A ja nie jestem przyzwyczajony by ktoś dwa razy starszy ode mnie mówił do mnie per pan.
-Dobrze, ale chcę żebyś wiedział, że twój wiek nie ma tu nic do rzeczy.
-Ma. Nieważne, więc jak brzmiało pytanie?
-Czemu do mnie przyszedłeś?
-Bo nie miałem do kogo.
-A może nie próbowałeś.
-Owszem, próbowałem. Nie widziałem jednak najmniejszego sensu w takich próbach. Ja się nie chce użalać nad sobą. Pan i tak codziennie słucha takich historii. Moja pana nie wzruszy.
-Nie chcesz żeby ktokolwiek się martwił tobą?
-Nie. Nie wiem.
-A o co konkretnie chodzi?




Powoli, mów powoli
Szept słychać nawet w oddali
Na głośne dźwięki
My ludzie jesteśmy za mali




-Skoro dziś nie masz ochoty rozmawiać, to umówmy się na inny termin.
-Nie. Przepraszam, że zawracałem panu głowę..
-Nic mi nie zawracałeś, jak już wcześniej wspomniałeś to moja praca. Wizytówkę?
-Nie.
-Czyli nic mi nie powiedziałeś i już nie zamierzasz?
-Do widzenia.


Ludzie żądają jasnych wypowiedzi.
Chcą słuchać do tego czasu , do którego potrafią zrozumieć.
Dlatego niektórzy są pogarbieni bo przytłacza ich jasność logiki.


-Byłem u lekarza. Dla ciebie.
-Powiedział ci coś?
-Nie, bo ja mu nic nie powiedziałem.
-Więc jak to dla mnie?
-Gdybym szedł tam dla siebie to bym z nim rozmawiał.
-Nie mówiłam ci, że masz iść po wpis w książeczkę. To miała być pomoc.
-Tylko ty mi możesz pomóc.
-Już nie.




Pada na kolana człowiek
Ostatnimi siły człowieka całuje
A nie da się bólu wyleczyć płaczem
Gdy człowiek człowieka nie czuje.

[Donika Kuźniewska]

Podoba mi się całość a w szczególności początek ... pozdrawiam

[Barbara_Pięta]

Podobało się, ja bym tylko wydłużyła ten dialog z terapeutą i skierowała go w jakieś tajemnicze zakamarki... Duży plus :-)

[asher]

Poezja li to, czy proza? Kto to wie. Na proze zbyt rozrzedzone, na poezje za mało gęste. Ja się nie podejmuje decyzji :)

[Natalia Irlandia]

W podejmowaniu decyzji też dobra nie jestem. Dowodem na to może być właśnie to co storzyłam.
Dziękuję za wszystkie komentarze. :-)