Nie płakałem po Mufasie

[Gość]

nagle nabieram w twych oczach
próżni w człowiecze odruchy
ja - ciebie przy boku niegodny
powieki me drętwe - nie spuchły

nić wijąc ledwie widoczną
widmem apatii przeklętą
wciskasz się w kłębek ogółu
gdzie się wyższe odruchy nie kłębią

cierpliwie cofnij do sceny
w której stado tratuje mufasę
dla dobra naszej przyszłości
tym razem - przysięgam - zapłaczę

 

 

Edytowane 17 Marca 2021 przez error_erros (wyświetl historię edycji)

[Gość]

@Gosława Poniekąd masz rację. Chodzi o bunt przeciwko oczekiwaniom innych podyktowanym utartymi schematami - stąd tytuł nawiązujący do głośnego niegdyś hasła "nie płakałem po papieżu". Ale próbowałem poruszyć też inny problem - skłonność do budowania opinii o kimś na podstawie takich bzdurnych przesłanek małej wagi i przenoszenia ich na większy kaliber. "Nie porusza cię scena w filmie, która <powinna> poruszać - zatem gdybym to ja umarła, z pewnością też byś się nie przejął, bo właśnie udowodniłeś, że jesteś bez serca". Sam jestem niewolnikiem takich skłonności, nadaję niewspółmierną wartość małym rzeczom. Może nie w tak absurdalnym wymiarze, jak tutaj, ale jednak mi się zdarza. Zatem ten wiersz to także taka moja autoterapia ;>

[Gość]

@Gosława No już nie mów, że moje wierszyki są takie trudne do zinterpretowania. Przeważnie są wręcz łopatologiczne ;)

Dzięki, cieszę się, że Ci się podoba. Bałem się trochę Wam go pokazywać, bo mnie osobiście wydaje się, że dla czytelnika może być nieco niejasny. W sensie że nie jestem pewien, czy udało mi się jasno przekazać to, co chciałem.

[Gość]

@Gosława A to dziękuję, już mi lepiej ;D

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam -  mądry wiersz  - przekonuje - 

                                                                     Pozdr.

[Gość]

@Waldemar_Talar_Talar Piękne dzięki, kłaniam się!

[Gość]

@Kot Ilu ludzi, tyle rodzajów wrażliwości. Ja na przykład nie wzruszam się na filmach, za to w ciągu sekundy mam łzy w oczach, kiedy na koncercie ludzie chórem śpiewają wraz z zespołem ;)

Dzięki za odwiedziny i dobre słowo!

Edytowane 18 Marca 2021 przez error_erros (wyświetl historię edycji)

[Antoine W]

@error_erros ło tam, jak po Mufasie, to wiersz dla dzieci ;)

[Gość]

@Antoine W Skoro tak mówisz, zróbmy eksperyment: przeczytam mojemu młodemu i zobaczymy, czy cokolwiek zrozumie :P

[Antoine W]

@error_erros ja stawiam na młodość!

a "ilema"?

 

no nie załapał, mimo tego że się rymuje....

poeci, to dzieci!

 

 

 

Edytowane 18 Marca 2021 przez Antoine W
dopisek (wyświetl historię edycji)

[Gość]

@Antoine W Obawiam się, że nie rozumiem, o co Ci chodzi ;D

[Antoine W]

@error_erros o to, że fajny wiersz dla dzieci :) (poeci = dzieci) :)

[Gość]

@Antoine W Chyba jest dla mnie jeszcze za wczesna pora na Twoje skróty myślowe xD

[Antoine W]

@error_erros polecam kawę z ekspresu....

[Gość]

@Antoine W Od 7.00 do około 12.00 piję wielką, mocną kawę. I - nie uwierzysz - nie mądrzeję od tego :P

[Antoine W]

@error_erros z Orient Expressu ;) 

 

i nie uwierzyłem :D (dopóki nie dotknę kaw twoich)

[Gość]

@Antoine W Włóż palce w kubek mój, a będzie Ci poparzone ;D

[Anna_Sendor]

@error_erros Super pomysł na wiersz, nie daje się Pan poetyckim banałom. Ostatnia zwrotka wymiata. PS U czytelnika w głowie pojawia się „nowe” po lekturze, więc to jednak chyba ta „poezja” ;).

[GrumpyElf]

@error_erros Ten wiersz jest o mnie sprzed paru lat, biję się w pierś. Dziś już umiem dać przestrzeń do przeżywania każdemu tak, jak chce i potrafi. Bardzo mi się spodobał.