Pozimina

[jazzkółka]

 

w brzezinie rozmigotanej
słonecznie
plamami tańcząc
wśród liści
biegł promień ścigając się z myślą
radosną
że już Wiosna
nadbiega
boso

już niosą ptaki z oddali
nowinę
że Zima się żali
bo nikt jej tu nie chce
już więcej

więc

odejdzie cicho
jak przyszła
gdy uprzątnie wszystko
z tą myślą
że dobrze czasem
jest zniknąć

 

a ktoś może znowu
zatęskni

za smutkiem

białoniebieskim 

 

 

[Deonix_]

@opal

Ładnie, kolorowo, dźwięcznie, ale nie drażniąco nawet dla mnie (a nie cierpię przedwiośnia!)

Ciekawa, nostalgiczna puenta :)

 

Pozdrawiam, 

 

D. 

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Jeśli mamy taką moc, to chyba nasza zmienna tęsknota powoduje zmiany pór roku, a przynajmnie się do nich nieco przyczynia :) Delikatny, zrównoważony, kojący wiersz :)

Pozdrawiam.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam  -  podoba się - 

                                        Pozdr.

[Gość Radosław]

Uwielbiam czas oczekiwania. Roztopy, pola, chmury przemieszane z błękitem, ziemię nasączoną i oczekiwanie aż to wszystko wybuchnie. 

 

Wiersz bardzo urodziwy. 

 

Takie chwile też są potrzebne. 

 

Pozdrawiam.