mniej pretensje do siebie samego

[Pan Ropuch]

czytasz wersy o które ostrzyć można noże
już wiesz że do stołu przyszli poeci
Osiecka Herbert Waits Bukowski.. 
siwo gwarno wódka paruje ze szklanic
nie o warsztat tu chodzi
nie o ciepienie i nie o nałogi
prędzej wskoczenie na jedne tory
skrzypi skrzy rzęzi nieważne jedzie

 

nie palisz nie pijesz nie jesz mięsa 
równie dobrze nie piszesz nie żyjesz
przynajmniej pouprzedzaj znaki 
cieknące krany we śnie to nic 
innego jak wyparowywujące zaufanie

do siebie samego
 

Edytowane 5 Marca 2021 przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)

[beta_b]

Bądź ze sobą w kontakcie,

czytaj siebie, nie przez mózg 

a głębię. Wspólnota (piszących) koi, inni mają podobnie.

 

Ale nie leży mi pretensja w tytule. Złagodziłabym wymowę. 

Pozdrawiam Ropuszku, bb

 

 

[Gość Franek K]

No to zapodałeś... A jak pijesz i palisz, a nie jesz mięsa?

Co wtedy? Znam taki przypadek :)

Edytowane 5 Marca 2021 przez Franek K (wyświetl historię edycji)

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Chyba najważniejsze jest, wybrać właściwy kierunek - w jedzeniu, piciu, pisaniu, zyciu.., wchodzić na "tory" z nim zgodne - z innymi lub samemu... Możliwe, że tracimy zaufanie do siebie, gdy nam się to nie udaje. Wtedy trzeba zamienić błądzenie w szukanie. :) Pozdrawiam :)

[Pan Ropuch]

@beta_b @Franek K @duszka Są takie dni i są takie sny oraz kiepsko przespane noce.. później człowiek wstaje od najbardziej na lewo wysuniętego palca u lewej stopy i jeszcze do głowy przychodzi mu pomysł by wziąć się za pisanie - tak wygląda ropusza bezsilność i udręka.. ale już wracam nie dam się tak łatwo zgorzknieniu i goryczy.. 

 

Dziękuję Wam Drodzy Orgowcy!!

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

[beta_b]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I to mój wniosek po przejściach. Przechodząc twórczą menopauzę byłam w smutku cała, że to koniec wędrówki. A potem znów odbicie i świat cały: myśli, skojarzeń, emocji. Oby jak najdłużej. Ściskam Ropuszku, wiosna zagląda, bb