O to kim jesteś

[Gabrys]

O to kim jesteś

 

jeśli nie mówisz prawdy o sobie
więc nie wytykaj jej komuś

myślisz że kim jesteś
marnym pyłem
jak nie skremują
to pogrzebią
wraz z twoją historią

jest tak
że to nie świat obraca się
dookoła ciebie
tylko to ty tańczysz dla niego
kimkolwiek jesteś
tego kol wiek nie będzie

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ostry wiersz... Rozumiem, że czasem ta ostrość jest potrzebna, żeby się obudzić zejść z wyżyn iluzji... Gdy nie generalizuję wypowiedzi wiersza, wtedy mi się podoba. Jedynie ostatni wers jest dla mnie mało zrozumiały i robi wrażenie zbędnego.

Pozdrawiam :)

[Leszczym]

@Gabrys szczerze mówiąc nie zgadzam się z Tobą. Warto wierzyć w podmiotowość człowieka. Siebie, żony, sąsiada itd. Oczywiście, że w porównaniu do np. ogromu galaktyki wydajemy się być pyłkami i rzeczywiście nimi jesteśmy. Ale jest ale. Człowiek ze swoją wolą, światopoglądem, rozumem, postrzeganiem świata, specyficznym poczuciem powinien czuć się wyjątkowo, a nie bez przerwy i na każdym kroku ma być sprowadzany do parteru. Do tego w początkowej części wiersza mówisz o prawdzie. Odniosę się do Twoich słów być może w oddzielnym wierszu pod roboczym tytułem "Paradoks prawdy":)) 

@Gabrys I jeszcze jedna uwaga. Dajmy na to Wielkiego Mistrza poezji Leśmiana. Co by było gdyby on ten Leśmian myślał takimi kategoriami i jakie byłyby jego wiersze? Sorki Gabryś dziś krytycznie, nie miej mi tego tak bardzo za złe:))