Para - normalni

[M.A.R.G.O.T]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Świat w źrenicach duszy większy - dwa wymiary połączone,
jak w dotyku światło słońcem, niebo jedno choć zmienione. 
Jeden krok jest myślą pragnień, tą skrywaną w głębi serca.
Nie ma granic gdy się kocha, miłość więc wybiera miejsca. 

 

Jest więc wszystkim bo wie lepiej, gdzie i kiedy porozmawiać.
Dusza z blaskiem tych promieni, czas i przestrzeń może łamać,
by przeniknąć z wielką wiarą, przez zamknięte ludzkie oczy.
Nie wierzyłeś w to istnienie i że życie tam się toczy. 

 

Teraz wiesz że to możliwe, widzieć się i czuć czasami.
Nawet gdy wiatr ziemią sypie, być jak feniks ze skrzydłami. 
Być to mieć największe skarby, odkrywane w tym popiele 
zamienionym w złote gwiazdy, by wciąż widzieć nawet lepiej. 
  
 

Edytowane 27 Lutego 2021 przez M.A.R.G.O.T (wyświetl historię edycji)

[[email protected]]

@M.A.R.G.O.T

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Miłego wieczoru.

[M.A.R.G.O.T]

@[email protected] he he tak wiem Grzegorzu, to było zamierzone oddzielenie z mojej strony ;)

Miłego wieczoru i Tobie życzę :)*

[[email protected]]

@M.A.R.G.O.T Tak pomyślałem, ale chciałem mieć pewność.

Wszystkiego dobrego.

[M.A.R.G.O.T]

@[email protected] widzę, że najbardziej zaintrygował Cię tytuł wiersza ;)

 

[[email protected]]

@M.A.R.G.O.T Otóż nie, twój wyrafinowany styl znam doskonale, w ciemno dałem serce, tylko miałem wątpliwości.

[M.A.R.G.O.T]

@[email protected] he he w ciemno serce mi dałeś? No cóż, styl owszem ten sam, tytuł przemyślany ;)