Szemrzesz

[Zdzisław Kiedrowicz]

szemrzesz
szept pieści
jak deszcz kropelkami
nasiąkam bez końca
cały

W kołysce z utuleń
układasz mnie czule
okrywasz ustami wsród dłoni
dla myśli wskaż drogę
gdy chmury zbyt srogie
by niebo na gwiazdy
roztrwonić

w strumieniach za oknem
stroszone wciąż mokną
marzenia czekając na więcej
słuchaniem się stanie
do snu ciszy graniem
oddechu echo
słabnące

szemrzesz
deszcz pieści
jak szept kropelkami
nasiąkam bez końca
cały

 

 

 

 

 

Edytowane 18 Lutego 2021 przez Zdzisław Kiedrowicz
Większa czcionka (wyświetl historię edycji)

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Takie chwile, takie doznania trzeba "zatrzymać"... I zrobiłes to w piękny, odczuwalny sposób Pozdrawiam :)

[Gość Franek K]

Bardzo melodyjne "szemrzenie". Prosiłbym tylko na przyszłość o ciut większą czcionkę.

[Zdzisław Kiedrowicz]

@Franek K Zrobione Franku, będę pamiętał. Dziękuję za zostawienie chwili na wierszu :)

[Nata_Kruk]

Przepiękne.. szemranie... :)