Młokos

[Gość Franek K]

Nie pamiętam, czy tego wierszyka już kiedyś na forum nie umieszczałem, ale go nie ma, więc zapodaję :)

 

Raz kos młody z żółtym dziobem

Raczył się w karmniku ziarnem,

Bardzo przy tym był łapczywy

Dziobał szybko i zachłannie.

 

Na to stary kos przyleciał,

Też jeść zaczął, lecz spokojnie.

Zachowywał się z godnością,

Rzec by można, że dostojnie.

 

Kiedy młody go zobaczył,

Kilka ziaren w dziobek wrzucił.

Jakby bał się, że zabraknie

I dlatego się zakrztusił.

 

Stary zerknął więc na niego

I pokręcił swoim dziobem.

- Widzę, nie znasz życia wcale,

Jesteś jeszcze żółtodziobem.

 

Ja mam dziób pomarańczowy,

Jestem już wiekowym kosem.

Tyś narwany, zapalczywy,

Dla mnie jesteś więc młokosem.

 

Ja się ziarnem nie napycham,

Delektuję nim się raczej.

Jest to kwestia doświadczenia

- Jestem starym wyjadaczem.

[Johny]

@Franek K Czytałem w twoim zbiorku i pamiętam że największą zabawę miałem właśnie z tego wiersza :)). Jest po prostu świetny a na puencie wybuchnąłem śmiechem :)).

[Gość Franek K]

@Johny

 

Dzięki Johny :)

[Marek.zak1]

Nie czytałem dotąd. Bardzo dobry, z życiowym doświadczeniem w tle:). Pozdrawiam

[Antoine W]

@Franek K

ach, ci starzy wyjadacze

chodzą głodnie, ale dumnie

brzuch niepełny, więc nie ciąży

dzięki temu czmychnąć zdąży... zawsze ;)

[Gość Franek K]

@Marek.zak1

 

Dzięki Marku. Najciekawsze jest to, że młode kosy naprawdę mają żółte dzioby, które im z czasem pomarańczowieją.

[Marek.zak1]

@Franek K Moim ulubionym jest wyspa Kos, z piaszczystymi plażami:). 

[Gość Franek K]

@Antoine W

 

Ha ha.

Pamiętam, że pomysł na wierszyk wziął się (oprócz obserwacji ptaków oczywiście) z audycji radiowej. Gość zadzwonił i powiedział, że ma 63 lata i podjada ukradkiem placek upieczony przez żonę i czy można go w związku z tym nazwać starym wyjadaczem.

@Marek.zak1

 

Tej akurat nie znam, ale byłem na Krecie; dobrze że nie ma wyspy Jeż ;)

[[email protected]]

@Franek K Czerwono brzuchate - phyrrhula - phyrrhula,

                       rozsiadłe na drutach gile -nad- zwyczajne.
                       A ja was przyciągam rozsypanym ziarnem,

                       taki zasłuchany ptaszęcy Don Juan.
 

Ładnie Franku, o kosie mam wolny wiersz ale czeka na swoją kolej.

Wszystkiego dobrego. Dwa kosy zabiły mi w tym roku samochody, latają niziutko nad szosą i to ich zgubiło.

[[email protected]]

@dot. 90% wie o co chodzi, zakładam że jesteś w mniejszości, a mniejszość z zasady nie ma racji... demos - lud!
 

Pozdrawiam w niedzielny wieczór.

[Gość Franek K]

@[email protected]

 

Gilów coś u mnie mało w tym roku. Oprócz bogactwa sikor (bogatki, modraszki, czarnogłówki) plączą się pojedyncze rudziki i mazurki, a z większych oczywiście sójki. Królem karmnika jest jednak Albert.

A co do kosów, to jesienią na stacji Carpatica pozakładano niektórym osobnikom odbiorniki GPS (tak, tak) i można je śledzić w aplikacji animal tracker (tak samo jak żurawia Arcadio). Niestety bardzo dużo ptaków ginie każdego roku, nie tylko pod samochodami i w paszczach kotów, ale głównie podczas przelotów (szacuje się, że nawet 30%).

@dot.

 

O tak - szpakami karmiony. Ha ha.

[Gość Franek K]

@Leszczym

 

Merci :)

[iwonaroma]

:D

[Gość Franek K]

@iwonaroma

 

Wylewna jak zwykle :D

DiP.