zakaz wjazdu nadziei

[stanislawa zak]

dzień rozlał się powodzią gorzkich słów
wycieraczki powiek
utonęły w kałuży

na parkingu smutku
wiatr gonił godziny
rdzewiały wskazówki

zatrzasnąłeś
drzwi swojego serca
bez prawa wjazdu nadziei

z twarzy
czarną sól
zlizywał wiatr

w wazonie usychała róża

[Vera_Ikon]

Ode mnie +. Lubię takie smutasy. Ciekawe metafory. Obrazowo. Moim zdaniem jakiekolwiek zmiany są zbędne. (Ewentualnie zastąpiłabym przymiotnik przy "kroplach" na coś bardziej pastelowego, szarego... jak sól np. Bo ta czerń bardzo rzuca się w oczy… No chybże to świadomy zamysł.)
Jeszcze raz +
Pozdrawiam serdecznie.

[stanislawa zak]

dzięki porawa dokonana - lepiej brzmi. a propo. ta czerń to łzy z pomalowanego oka,hi hi.słodko cłuję serdecznie dziękuję równiwż za podsumowanie bajki.