[... owocówki...]

[Tomasz_Biela]

z owocnych rozmów
pozostały owocówki
śmierdzą za firaną żale
rozmiękły
ogryzki jabłek - tak wyglądają
nasze przełyki
nie potrafią już Ulepić
słowa dogryzane

 

smaczne desery dojadają muchy
latają na oślep jak wspomnienia
później umierają
nie powinny
a jednak

 

zbieram je z całego domu
z parapetu gdzie podpierałaś głowę
zbieram te czarne myśli
wietrzę mieszkanie
nie do wynajęcia
kwiaty które pielęgnowałaś
umierają
ściany już więcej się tobie nie oprą

pozostaniesz operą mydlaną

w moim życiu

 

to mieszkanie jest we mnie
ulepione z resztek tego co zostało
czyste
pachnące gorącym obiadem
pulchnieje świeżymi owocami
rozmowy soczyste spływają w łzach
będziesz najbliżej mnie

 

Mamo

 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - boli ten wiersz no ale musi...zasmuciłem się - 

                                                                                          Pozdr.

[Lahaj]

@Tomasz_Biela mocne, emocjonalnie nie pozostawia obojętnym coś jak rzeczy których nie wyrzuciłem Marcina Wichy, resztę można dopracować. Pozdro

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki za upodobanie 

 

Pozdrawiam t. 

Witam Waldku. Racja ma boleć, potrzebne mi to było. 

 

Pozdrawiam t. 

@Agrafka witaj. Jak wspomniałem u Waldka, potrzebne mi to było. Wytłoczyłaś sobie ekstrakt. Super :) dzięki za ślad. 

 

Pozdrawiam t. 

Dzięki za poświęcony czas. 

 

Pozdrawiam. 

[beta_b]

Ma klimat, zostaje w pamięci metafora rozmów czy raczej wspomnienie ich. bb

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki b. 

 

Pozdrawiam t. 

[Antoine W]

@Tomasz_Biela zaskoczyło mnie to "mamo"       warto czytać po kolei..............