Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Żona męża wali w rogi

a ten wyraz miny srogi

przybrał, ale jej wybacza

i się godzi za rogacza

 

być w tym stadle, lecz do czasu

bo gdy łanie wyszły z lasu

by po polach skubać trawę

rogacz niezłą ma zabawę.

 

On obraca wszystkie łanie

w polu, w lesie, na polanie

i jest mu zbyteczna żona

a ta płacze zrozpaczona

 

gdyż mąż wpisał na swym blogu

to jest tak - jak Kuba bogu

tak i Kubie Bóg odpłaca

czyli, że wart Pac pałaca.

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Weźmy na przykład takie ziemniaczki

zostały z wczoraj, dziś odsmażane

smak mają lepszy i są chrupiące

a gdy są jeszcze ładnie podane

 

zjem je ze smakiem i o dokładkę

jeszcze upomnę się, choć nieśmiało

i powiem szczerze z ręką na sercu

że bardzo, bardzo mi smakowało.

 

Chociaż ten temat jest bardzo stary

lecz w innej formie jest zapodany

z pewnością chyba przez parę osób

z zaciekawieniem będzie czytany

 

czerwień rozpala nie tylko zmysły

jest też miłości odzwierciedleniem

pomiędzy nimi w wolnej przestrzeni

może być także i utrapieniem.

 

Pozdrawiam

HJ

 

Opublikowano (edytowane)

Ja bym to widział jeszcze inaczej.

 

Jak Kuba Bogu ducha winien,

to lama Krysia diabłu ogarek 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane przez Franek K (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ktoś by może się nie przyznał

kluczył albo manewrował

lecz ja nie wiem, w jaki sposób

te dwa wersy bym zrymował

 

sprawa druga to rytmika

też by była zaburzona

niech, więc lepiej pozostanie,

że mąż wierny tak jak żona

 

a że jego i ją można

jednakową mierzyć miarą

to być może kolor czcionki

można zmienić by na szarą

 

albo jakiś rozstrzelony

krój tej czcionce było nadać

bo jak oni rozpasani...

ja zamilknę, szkoda gadać.

 

pozdrawiam

HJ

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!  Najgorsze są właśnie te myśli - staram się je zostawiać w przedpokoju. :) Czasami są jednak - tak jak piszesz - bardzo natarczywe. :) Pozdrawiam. :) @bazyl_prost Dziękuję! Kompletnie nie umiem tego zrobić. :))) Pozdrawiam. :) 
    • W styczniu wszystko jest zmrożone, Mamy dwoje dzieci. Oboje są one. Ta zasada w styczniu obowiązuje: Jedna jest w szkole, druga się kuruje.   W lutym szaleją śnieżne zadymki. My mamy dwie małe dziewczynki. Każda niech będzie błogosławiona ---- I ta w szkole i ta położona.   Marzec to miesiąc żenady i zamieci. Siostrę ma każde z naszych dzieci Jak Jaś i Małgosia się razem trzymają, Z benzoesem pod nosami kichają.   Kwiecień z wód burzliwych się składa I wizyt lekarza co córkom gardła bada. Mając też syna i klacz o rączych nóżkach, Mielibyśmy konia, I chłopca, I dwie dziewczynki w łóżkach.   I Ogden: In January everything freezes. We have two children. Both are she'ses. This is our January rule: One girl in bed, and one in school.   In February the blizzard whirls. We own a pair of little girls. Blessings upon of each the head ---- The one in school and the one in bed.   March is the month of cringe and bluster. Each of our children has a sister. They cling together like Hansel and Gretel, With their noses glued to the benzoin kettle.   April is made of impetuous waters And doctors looking down throats of daughters. If we had a son too, and a thoroughbred, We'd have a horse, And a boy, And two girls In bed.
    • @Nata_Kruk Dziękuję.  
    • @hania kluseczka Takie jakby sklejone ere Ci wyszło. My tam w Zabawach umieszczamy te wiersze kobieco-męskie.
    • Na brzegu   ktoś  wspomniał o czasie jak o rzece   stałem nad brzegiem i patrzyłem jak woda niesie liście z wczoraj do jutra   w tle starożytny bóg o oczach kota mrugał leniwie a my w pośpiechu wymienialiśmy sekundy na bilety do nigdzie   kontekst byłby kluczowy ale siedzieliśmy  w ciemnej sali i czekając  na napisy końcowe   czy to już koniec czy dopiero początek  gdzie duchy wymieniają się opowieściami o zapomnianych życiach na ostatniej stronie księgi   puste linie czekają na słowo które nigdy nie padnie  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...