Pomyślność unosi ziarna

[Dawid Rzeszutek]

Pomyślność unosi ziarna

Ziarna życia, ludzie ci młodzi i nadzieja
W polskiej żyznej ziemi chcą wyrosnąć
Grzechy zimne, rozpoznane w dziejach
Byś mógł usnąć mogą w matnie cisnąć

Wydostaną kłębiące się obłoki ołowiu 
Pomarszczone twarze i gniewne oczy
Z błysków jaźni leżącej na wezgłowiu 
A motyl w niej to symbol twój proroczy

Wypalą do cna marazmu wspomnienia
Zakotwiczone w sercu wizje wulgarne 
Przyrządzą nektar róż do udomowienia
A duch krzyknie, miłość dziś przygarnę!

Oczyszczą oczy rosą poranka i chustką 
Niech świętość ich promieniem jasnym
Otoczy grzechy, co bezmiłosną pustką
Otaczają wiarę w odmęcie słów ciasnym

Idzie już powiew nadziei wyczekiwany 
Jest w drodze ku twojej jaźni i też sercu 
Sprawi, że los zbytnio dziś zaniedbany 
Naprawi płomień w gwiazd twoich korcu

Autor: Dawid Rzeszutek

Edytowane 29 Grudnia 2020 przez Dawid Rzeszutek (wyświetl historię edycji)

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Najpierw spodobał mi sie tutuł.., a potem po dwukrotnym przeczytaniu tekstu rozpoznałam, że jest on jego ciekawym rozwinięciem i - też mi się spodobał :) Odnajduję w nim piękną , zaskakująco optymistyczną wizję uzdrowienia (polskiej) rzeczywistości. Myślę, że potrzebujemy takich wizji.

 

Jedna mała stylistyczna uwaga: dla lepszego rozumienia unikałabym inwersji, tam gdzie nie są one konieczne.., i tak na przykład napisałabym: "W polskiej żyznej ziemi chcą wyrosnąć" (pierwsza zwrotka), "Przyrządzą nektar róż do udomowienia" (trzecia zwrotka) i  "Już idzie powiew nadziei wyczekiwany"( w ostatniej zwrotce". Tak chyba brzmi też lepiej, jak myslisz?

 

Pozdrawiam :)

 

 

Edytowane 29 Grudnia 2020 przez duszka (wyświetl historię edycji)

[Dawid Rzeszutek]

@duszka Witaj dobra -"Duszko".

 

Masz rację, mam taką nieznośną manierę, że często wrzucam inwersję, ale gdy czyta się wybitnych, którzy inwersji używają bardzo często, to nie sposób się tego wyzbyć. Masz rację w tych momentach tekstu, o których wspomniałaś, tam wypada pozbyć się inwersji i wychodzi dość gładko i płynnie - czyli lepiej. Dziękuję za komentarze, które to naprawdę są miłe, profesjonalne i doradcze, które to cechy razem ze sobą w związku, w jednym komentarzu, są bardzo dla mnie rzadkie. Wiesz, czuję przez komputer, co jest dość dziwne, że nie jesteś egoistką, czy zmanierowaną intelektualistką, co lubi w komentarzach podkreślać, co to ja nie jestem. I to u ciebie wyjątkowo szanuję. Jest mi miło, że umiejętnie doradzasz, z tak zwanym wyczuciem i empatią, co jest wyjątkowo, podkreślam raz jeszcze, wyjątkowo rzadkie.  To uznanie połączone mimo wszystko z odwagą do krytycznego punktu widzenia oraz szacunkiem tworzą przyjemną atmosferę. Masz zadatki na psychologa, przynajmniej ten ludzki stosunek do człowieka, który to mnie się wyjątkowo podoba.

Pozdrawiam !!!

[duszka]

@Dawid Rzeszutek  Dziękuję Ci za ten miły, życzliwy, ale też i szczery odbiór moich propozycji i mojej osoby, Dawidzie! I pozdrawiam Cię serdecznie :)

[Dawid Rzeszutek]

@duszka Odwzajemniam w stu procentach twoje pozdrowienia!

 

Mam nadzieję, że jeszcze będzie okazja wymienić zdanie w kwestiach poetyckich :)

 

Pozdrawiam!!