Historia edycji

@Gra-Budzi-ka Świetne! :))))   W Bzowie, pod krzakiem, gdzie zapach odurza, ucichła nagle ta bzygów burza. I zlot powraca, lecz w nowym wydaniu, przy bzowskim soku i wspólnym śniadaniu.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Anno.. aż sprawdziłam, czy dobrze kojarzę. Tak... urocze miejsce, ciekawe...  a tutaj w dodatku... same.. eM... :) sporo pracy w pisaniu (?)..  Urzekła mnie... milcząca Mateńka... podczas, gdy peelka... macha marzeniem.   Zgadzam się z Bereniką... czytałam kilka razy ten wers. Z uznaniem, za taką próbę.. pozdrawiam Cię.  

@Nata_Kruk dziękuję!

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Alu zmieniłem nic dosłownego już nie ma, raczej uśmiech i dystans dzięki :)))

@Migrena   Genialny wiersz z antropomorfizacją przedmiotu. Przekuwasz mechaniczne usterki w egzystencjalne lęki i robisz to wyśmienicie! Fragment o kontrolkach, które nie informują, lecz oceniają („check engine” jako rachunek sumienia), to absolutny majstersztyk metafor. A metafora orkiestry dętej spadającej ze schodów to jeden z najbardziej obrazowych opisów pracy silnika, jakie w życiu czytałam. Ten wiersz to bolesna, a jednocześnie niesamowicie błyskotliwa diagnoza naszej wiary w to, że panujemy nad przedmiotami, podczas gdy to one - niczym toksyczny partner - emocjonalnie i finansowo nas eksploatują. Tekst bawi, ale   zostawia też osad gorzkiej refleksji. Chapeau bas!