Sonet o kimś kto odszedł...

[huzarc]

Odeszła tak nagle stąd i niespodziewanie,

Pomiędzy słowami rwąc nić subtelnej mowy,

Jak deszcz letni, jak kaprys fortuny chwilowy,

Zostawiając pustkę i ciche dogasanie.

 

Nie ujrzałem jej nigdy, nim już pożegnanie

Wybrzmiało jej tchnieniem, jak dźwięk bólem surowy...

Nie dotknąłem również, nim dobiegł do mej głowy

Ostatni akord chwili, gdy nic nie zostanie.

 

Lecz przez ten czas czytałam sumiennie i szczerze

Blask jej włosów, błysk oczu, zmysłowy czar wdzięku,

Kolory uśmiechu na jej policzkach świeże,

 

Ze zdań pisanych do mnie miłą struną dźwięku

I atramentem światła na szklanym papierze

Z czułym zaufaniem i bez żadnego lęku.

Edytowane 16 Grudnia 2020 przez huzarc (wyświetl historię edycji)

[WarszawiAnka]

Piękny, choć smutny wiersz, pełen subtelnych uczuć.

Czytelnik wczuwa się w stan emocjonalny Peela.

 

Mam jednak zastrzeżenia co do rytmu - wierszowi brakuje płynności. Dlatego proponuję następujące modyfikacje:

 

Odeszła stąd tak nagle i niespodziewanie,

Rwąc pomiędzy słowami nić subtelnej mowy,

Jak deszcz letni, jak kaprys fortuny chwilowy,

Pozostawiając pustkę; ciche dogasanie.

 

Nie ujrzałem jej nigdy, nim już pożegnanie

westchnieniem jej wybrzmiało - dźwięk bólem surowy...

Nie dotknąłem jej również, nim dobiegł mej głowy

Ostatni akord chwili, gdy nic nie zostanie.

 

Lecz przez ten czas czytałam sumiennie i szczerze

Blask jej włosów, błysk oczu, zmysłowy czar wdzięku,

I kolory uśmiechu na policzkach świeże,

 

Ze zdań pisanych do mnie miłą struną dźwięku

I atramentem światła na szklanym papierze

Z czułością zaufania, bez żadnego lęku.

 

Pozdrawiam

 

 

[joanna53]

piękny a zarazem smutny wiersz,

zostaje pustka, którą nie da się wypełnić,

życzę dobrej nocy:)

[huzarc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Albo metrum trzynastozgłoskowca i konsekwentna średniówka, w lekko okaleczonej formie, bo do mistrzów daleko mi, albo rytm, trudny orzech do zgryzienia. Za uwagi dziękuję :) no i faktycznie, może ten pierwszy wers choć trosze doszlifuję...

[Wędrowiec.1984]

Dobrze znów przeczytać sonet, wśród mnóstwa nierymowanych wierszy.

[Marek.zak1]

Bardzo lubię sonety i ten ma swoją magię,  ale warto trochę korekt, np w drugim wersie 12 sylab, a będzie perfekcyjnie.  Naprawdę warto:). Pozdrawiam.

[WarszawiAnka]

@Franek K : Dziękuję. :)

 

[duszka]

@huzarc

Jeśli Peel tak "sumiennie i szczerze" ją czytał i w sobie zapisywał, to nie odeszła do końca, utrwaliła się w jego sercu i historii jego życia :)

 

Podoba mi się łagodny , prawie pogodny "ton" tego sonetu, bo pomimo smutnego rozstania przekazuje wartość przeżytego piekna i sens doświadczonej bliskości.

 

Pozdrawiam.

[Nata_Kruk]

Spodobały mi się słowa Duszki, że pomimo smutnego rozstania...

"przekazuje wartość przeżytego piękna i sens doświadczonej bliskości"...

Nie znam twardych reguł pisania sonetu, Twój podoba mi się, ale fajnie także wypadło 'wygładzenie'

WarszawiAnki.

Pozdrawiam.

 

[huzarc]

@duszka @Nata_Kruk@joanna53 @Wędrowiec.1984 @Marek.zak1 @WarszawiAnka dziękuję za bardzo przychylne opinie,tak jakoś wyszło i się ułożyło;)

[WarszawiAnka]

@Kot : Dziękuję. :)