Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

zwyczajny świat

Joachim Burbank
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Joachim Burbank

Joachim Burbank

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano

jestem zwyczajnym mężczyzną
jakich wielu
codziennie mijasz
 

szary
nie mający nic do powiedzenia

każdego dnia 
zrywam łańcuchy 

okowy serca
które blokują mnie przed życiem

łapię kolejny oddech
starając się dostrzec piękno świata

8
duszka

duszka

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Rozumiem takie odczucia.., ale jednoczesnie wiem, że powstają na podstawie błędnego przekonania o sobie, lub niewiedzy o tym, kim się naprawdę jest.., i przypuszczam, że to one blokują czy zakładaja te łańcuchy... Dlatego odważę się odpowiedzieć: Peel nie jest szary, jest tylko w cieniu. A wiersz, choć dotyka cierpienia, podoba mi się. Serdecznie pozdrawiam :)

Edytowane przez duszka (wyświetl historię edycji)
tetu

tetu

Opublikowano
Opublikowano

Niech peel postara się wybić z głowy takie stwierdzenie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

i weźmie się w garść.


Każdy ma w sobie jakąś barwę (szary to też barwa , choć potocznie mówi się, że to niekolorowość, to jednak barwa uzyskana z połączenie bieli i czerni, więc zależy kto co lubi) ale już na pewno każdy ma coś do powiedzenia;) 
Wydaje mi się, że podmiot ma zaniżone poczucie własnej wartości i jest mocno zatrzaśnięty w sobie, a to trzeba zmienić. Dobrze, że zrywa te łańcuchy i stara się dostrzec piękno, bo to znaczy, że walczy z sobą, a to już duży krok do przodu.
Niech zatem peel tak trzyma. Z niekolorowości można stać się kolorowym ptakiem i tego podmiotowi życzę. Pozdrawiam. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      nas dwoje ... super team

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @andrew   To "nie wiem, pewnie bym się nie zdecydował" jest bardzo zastanawiające. Taka szczerość wobec siebie jest rzadka. I to końcowe "super team" - jakbyś w końcu podał sobie rękę." To piękny wiersz - pełen wewnętrznego rozedrgania, ale kończący się pojednaniem z sobą.     @andrew   Zgadzam się - jesteśmy cudem i kochać należy siebie. A później dzielić się swoją miłością z innymi. :) 
    • Berenika97
      Ty

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Stukacz   Ten tekst jest pełen natchnienia, już sam brzmi jak melodia. "Diament w samotnej duszy" - bardzo mi się podoba. Piosenka urocza!
    • Berenika97
      W Czechosłowacji

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Benjamin Artur   Świetne -  od geograficznej niepewności do niepewności nóg, a potem historia całego kraju zamknięta w obrazku jednej pary. :)   "Na peronie w Czechach lub na Słowacji, dokładnie nie wiem — może pośrodku."  - to może było na Morawach?

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • Berenika97
      Stary człowiek czy świeży chleb

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar   Każda zwrotka prowadzi nas od zmysłów, przez emocje, aż do pytań ostatecznych. Jakby człowiek musiał najpierw poczuć wiatr i chleb, zanim odważy się zapytać o miłość i śmierć. Bardzo ładny wiersz. :) 
    • Berenika97
      Gdzie rdzewieją miecze: 89. Płomień i pieczęć

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   Kancelista jako narrator - jednym z jego zadań było również pisanie oficjalnej kroniki (historii). A teraz - gdy jest świadkiem upadku imperium - staje się  bezradny. Do tej pory to, co pisał było pełne propagandy. Teraz gruzy są bardziej szczere niż słowa. Świat „zrozumiał” upadek bez potrzeby czytania oficjalnych komunikatów. Ogień działał w sposób bezwzględny, a splądrowanie świątyń nie wywołuje gniewu bogów, co sugeruje kryzys wiary i pustkę ukrytą pod złotymi kopułami.   „Pieczęć - ostatnia rzecz, która wierzy w Szachinszacha." - to świetna metafora. Gdy ludzie uciekają, zdradzają lub zginą - lojalny zostaje jedynie ten przedmiot.   Historia ludzkości to zamknięte koło: budowanie, wiara (ideologia) i nieuchronna samozagłada. Perski urzędnik wie, że jego imperium nie jest ani pierwszym, ani ostatnim, które płonie.   Rozmowa z synem to konflikt pokoleń. Syn, widząc ruinę świata ojców, odrzuca ich wartości. Kancelista podsumowuje, że jest to mądrość powierzchowna,wynikająca z buntu, która nie rozumie, że mimo zmian, potrzeba zapisu (kultury) zawsze wraca.   Bardzo mi się podoba, to uniwersalny i mądry przekaz!     Pieczęć lojalna, Szachinszach już stracił tron, Ona wierzy wciąż.   Znów zbudują dom, Znów uwierzą w pusty mit, Znów zapłonie ten świat.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...